Twijfel of we toch niet te ver gaan

Mijn vriendin (19) en ik (25) hebben nu bijna een jaar verkering en we zijn heel snel naar elkaar toegegroeid, ook lichamelijk. We kunnen helaas nog lang niet trouwen. Op seksueel gebied hebben we een duidelijke grens gesteld: geen geslachtsgemeenschap. Wel bevredigen we elkaar op diverse manieren. We ervaren dat beiden als een verrijking van onze relatie en als een manier om onze liefde te uiten. Mede gezien uw antwoorden op dit web twijfel ik of we toch niet te ver gaan. Kunt u bijbelse argumenten en gezaghebbende christelijke lectuur over dit onderwerp aanreiken?

Allereerst wil ik jullie complimenteren met het feit dat je samen echt wilt wachten met seksuele omgang tot je getrouwd bent!!  De Bijbelse argumenten dat seksuele omgang binnen het huwelijk thuishoort, zijn al meerdere malen in deze vragenrubriek aan de orde geweest.

Ik denk dat jullie vraag eigenlijk daar ligt dat je precies willen weten waar de grens ligt tot hoever je mag gaan bij het aanhalen van elkaar. Ik denk dat je dat niet zo gauw zult vinden omdat je over iedere grens wel een discussie kunt aangaan of je niet toch nog een stapje verder mag gaan of juist niet een stapje terug moet doen. Dat is echt iets waar je samen over door moet praten en samen heel duidelijk een grens in moet afspreken. Mijn advies is altijd: Ga elkaar niet uitkleden, want zo heb je altijd de beschermende werking van de kleding. Er zijn ook wel mensen die zeggen dat je elkaar alleen maar mag zoenen in de verkeringstijd. Dat is mij te eng omdat je dan wanneer getrouwd bent, in korte tijd een hele stap moet maken. Bovendien is het ook fijn dat naast het feit dat je geestelijk meer en meer naar elkaar toegroeit, ook lichamelijk dichter bij elkaar komt wat een heel fijn gevoel van vertrouwdheid en veiligheid kan  geven, maar dus wel zodanig dat je samen de afgesproken grenzen respecteert.

Wat betreft christelijke literatuur kun je het beste eens rondneuzen in een christelijke boekhandel.

Alie Hoek-van Kooten