Net alsof we vrijen

Sinds negen maanden hebben wij verkering en onze relatie is serieus, zodoende dat we het vaak over trouwen hebben en zo! Als we naar bed gaan liggen we altijd nog even bij elkaar. Dan knuffelen we altijd. Maar soms willen we allebei meer en dan doen we net als of we vrijen! Dus nog met pyama cq. kleren aan. Is dit verkeerd? Want soms hebben we er spijt van maar doen we het de volgende keer toch weer. We voelen zoveel voor elkaar! Hoe moet dit? Is het echt fout? Mag je zo je gevoelens uiten?

Afzender: een gelukkig stel.

Natuurlijk raak je steeds meer vertrouwd met elkaar en ook met elkaars lichaam. Je merkt echt dat je op weg bent om van twee mensen apart samen een eenheid te gaan vormen.

Ik heb al eens eerder geschreven dat er tussen een zoen aan de ene kant en gemeenschap aan de andere kant een heel traject zit. En als je doet "alsof" je samen vrijt en je hebt allebei je kleren aan, dan is er dus ook geen sprake van echt gemeenschap en dan heb je dus ook niet echt gemeenschap met elkaar. Je knuffelt wel op een heel bijzondere manier met elkaar. Ik denk dat je er dan ook echt samen van mag genieten.

Ik heb al eens eerder gewezen op het belang van het aanhouden van de kleren omdat je zo toch een soort van barriere hebt wat je beschermt om niet ongemerkt toch nog weer een stapje verder te gaan, zodat het op een gegeven moment als vanzelf in gemeenschap overgaat.

Blijf met elkaar geregeld over de grenzen spreken die je samen hebt afgesproken en houd je er ook aan. Op het moment dat de man wel met zijn penis naar binnen gaat bij de vrouw, vindt er pas echt gemeenschap plaats en zo wordt het door iedereen ook eigenlijk ervaren.

Gemeenschap hoort binnen het huwelijk thuis, maar ook in de verkeringstijd heb je wel degelijk met seksuele gevoelens te maken en dan mag je (binnen de afgesproken grenzen) ook al van elkaar genieten.

Alie Hoek-van Kooten