Andere behandeling van kind met afwijking

Ik ben al jaren als verpleegkundige werkzaam en heb in verschillende ziekenhuizen op een kraam/verlosafdeling gewerkt. Het valt mij op dat een jaar of twintig geleden heel anders werd gehandeld wanneer het kind een afwijking had die niet met leven te verenigen was. Wanneer het ging om, bijvoorbeeld, een anencefaal, werd deze zwangerschap nagenoeg altijd beëindigd. Ook bij christenen en refo's. Tegenwoordig is het zo ongeveer vanzelfsprekend om deze zwangerschappen uit te dragen. Ik vind dit moeilijk. Ik ben als christen tegen abortus, maar het beëindigen van zo'n zwangerschap kan ik niet als abortus zien. Deze zwangerschap beëindigen heeft niet als doel het kind te doden, maar medische complicaties te voorkomen en een goede stervensbegeleiding te bieden aan het kind en de ouders. Ik ben heel benieuwd hoe u hier tegen aan kijkt.

Beste vragenstelster,

Ik weet niet of de gynaecologen 20 jaar geleden hier anders tegenaan keken. Als dit wel zo is, zal het wel te maken hebben met voortschrijdend inzicht. Wellicht zou je het hen kunnen vragen?

Ik ben het helemaal met je eens dat het beëindigen van zo'n zwangerschap geen abortus is. Het is daarom ethisch gezien ook niet erg dit te beëindigen, de vrucht is immers al overleden (dit geldt overigens niet altijd voor anencephalen)?

Wat vindt jij het moeilijk aan het beleid om een "missed abortion" uit te dragen? Is dat gebaseerd op vervelende ervaringen van patiënten die je in de praktijk bent tegengekomen? Daar ben ik wel benieuwd naar.

Het uitdragen van de vrucht kent ook voordelen. Het kan goed zijn voor de verwerking. Er is een periode van afscheid nemen. De afstoting komt bijna altijd spontaan opgang. Er kan in overleg met de gynaecoloog een maximale tijd om af te wachten worden afgesproken. Ingrijpen, zoals curetteren, kent ook complicaties en biedt daarom zeker niet altijd voordelen.

Vriendelijke groet,
A. Meijer