Te ver gegaan

Mijn vriend en ik kennen elkaar heel goed, zowel geestelijk als lichamelijk en ik zie de verkeringstijd ook als een periode van ontdekken. We zijn heel voorzichtig geweest, maar een tijdje terug zijn we toch te ver gegaan. D.w.z. we hebben gemeenschap gehad. Ik voel me heel schuldig en we hebben er beiden een vreemd gevoel bij en denken dat we het beter niet hadden kunnen doen. Ik ben een beetje bang dat ik zwanger ben en ik vind het  moeilijk om naar de kerk te gaan omdat ik in mijn ogen God pijn heb gedaan met mijn onverantwoordelijkheid. Ik heb veel gebeden om vergeving, maar toch lukt het me niet om het een plaats te geven. Wat kan ik het beste doen?

Beste vriendin,

Mijn reactie is heel praktisch, maar ik hoop juist daardoor doeltreffend:

1. Spreek er eerlijk met elkaar over dat dit niet had moeten en mogen gebeuren.

2. Bestudeer samen in de Schrift of goede lectuur (Walter Trobisch) de heerlijkheid van reinheid in de weg naar het huwelijk.

3. Vanuit het besef van de schoonheid van reinheid zie je des te duidelijker de zonde van het vooruitgrijpen op het huwelijk. Belijd dat samen aan de Heere.

4. Bid de Heere om kracht om de komende tijd rein te leven en te blijven leven. Leef uit de Heere Jezus Christus. In Hem is de kracht om elke zonde te overwinnen. Schuil dichtbij Hem.

5. Spreek het met elkaar af dat dit absoluut niet meer voorkomt, en maak afspraken over de lichamelijke omgang. Dat geeft je in de omgang met elkaar ook een rem om verder te gaan.

6. Maak ook goede afspraken met elkaar om elkaar niet in verleiding te brengen. Als je urenlang samen bent op een eenzame en comfortabele plaats, waar je samen kunt liggen, vraag je om verleidingen die je niet kunt weerstaan. Als je samen op bed gaat liggen en elkaar gaat ontkleden, ben je alle weerstand kwijt.

7. Richt je samen op andere dingen dan het lichamelijke.

Ik hoop dat dit een richting wijst. Gode bevolen!

Je ds. W. van Vlastuin