Rijke boodschap van het evangelie missen

B.S. van Groningen / 22 reacties

20-05-2010, 10:59

Vraag

Ik wil deze vraag graag stellen aan iemand van de Ger.Gem. Er zijn volgens mij al vaak soortgelijke vragen gesteld, maar ik kom er toch nog niet uit en zou het graag nog een keer duidelijk uitgelegd krijgen. Ik ben opgevoed in de Gereformeerde Gemeenten, waar ik nog steeds lid ben. Ik ga echter tegenwoordig vaak naar een PKN-gemeente, vanwege een aantal dingen die ik erg lastig vind in mijn eigen gemeente en waarover ik graag een reactie zou horen van u. In mijn gemeente krijgt de wet veel nadruk in de prediking, omdat de wet de tuchtmeester tot Christus is. Dat geloof ik. Ik geloof ook dat een mens moet inzien dat hij schuldig is, anders zou hij Christus niet nodig hebben. Ik mis echter de rijke boodschap van het evangelie. Naar mijn idee blijft het hangen in het feit dat de mens vanuit zichzelf nooit meer tot God kan komen. Dat zal God moeten doen en daarvoor is de prediking van de wet nodig. Dat geloof ik ook wel. Maar het is dus nodig dat ik inzie en voel hoe zondig ik ben. Er wordt ook gepreekt dat de mens zo hard en onwillig is en dat hij afgebroken moet worden. Nu is het zo dat ik wel een verlangen voel om voor God te leven. Ik probeer mijn leven daar ook naar in te richten, ook al lukt dat me nooit goed. En ik weet ook dat ik dat niet zelf zal kunnen en God daarin nodig heb. Ik bid Hem om Zijn hulp. Ik weet dat ik God nodig heb voor mijn behoud en ik weet dat ik zelf erg slecht ben. Ik beleef dat alleen vaak niet zo en ik merk zelfs dat ik het verstandelijk wel erg vind dat het zo is, maar dat niet zo vóél. Ik bid wel of God mij wil laten inzien en voelen wie ik ben, omdat ik dat blijkbaar nodig heb. Maar is dat wel goed en Bijbels? Kan ik op aarde wel volledig beseffen wie ik ben? We hadden laatst huisbezoek en toen vertelden de ouderlingen (die ik overigens erg waardeer en ik merk dat ze God liefhebben) iets uit hun eigen leven. Dat ze volledig afgebroken zijn en stilgezet. Heb ik dat ook nodig? Of handelt God in verschillende wegen? Bedrieg ik mijzelf als ik het verlangen wat ik voel aan God toeschrijf? Wanneer ben ik dan bekeerd en hoe moet dat dan?! Moet ik bidden of God me verbreekt? Of kan ik gewoon geloven dat Jezus ook voor mijn zonden is gestorven? Ik twijfel geen moment aan Zijn bestaan, Zijn liefde, Zijn lijden. En ik geloof dat Hij ook in mij wil wonen en mij als Zijn kind wil. Dat wil ik ook, maar wanneer ben ik dat dan ook echt? De reden dat ik vraag om een reactie van iemand van de Ger. Gem. is vanwege mijn opvoeding in deze gemeente. En ik voel toch dat er verschillen zijn tussen de PKN-gemeente waar ik nu vaak kerk en me erg thuisvoel en de Ger.Gem.-gemeente waarin ik opgroeid ben. Daarnaast bezorgt mijn kerkgang in de PKN voor moeilijkheden en discussies thuis. Al met al kom ik er niet uit en zou ik graag een stukje rust vinden hierin. Misschien moet ik anders naar de preek luisteren in mijn eigen gemeente? Het is een heel verhaal geworden. Alvast bedankt! Een 21-jarig meisje.

Antwoord

Best meisje van 21 jaar,

Helaas een wat late reactie. Door allerlei omstandigheden krijg je pas een maand later antwoord. Excuses.

Je hebt gelijk: dit soort vragen kom je regelmatig tegen, soms met enige nuancering, maar wel met dezelfde strekking. Ik wil proberen je antwoord te geven, maar met dit soort vragen zou een gesprek beter zijn, toch wil ik me niet onttrekken. Wel moet je wel beseffen, dat ik ouderling ben in de Gereformeerde Gemeente en daar heb jij nogal wat kritiek op. Op zich mag dat, maar jij zit in een andere gemeente en het is voor mij moeilijk te beoordelen of jouw reacties emotioneel, dan wel verstandelijk, of nog op een andere leest geschoeid zijn. Niet dat ik twijfel aan jouw opmerkingen, maar wanneer twee mensen naar dezelfde preek luisteren, kan dit een totaal andere uitwerking hebben. Zie de prediking van de Heere Jezus, vooral in Johannes 6 en ten aanzien van de gelijkenissen.

Ik volg jouw vraag op de voet: de Wet krijgt teveel aandacht, want hij is een tuchtmeester tot Christus. Dat is nu juist de bedoeling van de prediking van de Wet. Trouwens je vergeet nog een functie van de Wet: regel voor het leven, regel der dankbaarheid. Je gelooft dat de prediking van de wet nodig is, gelukkig. Maar ik ben het met je eens: er is meer. Dat de mens onwillig is en hard zijn bijbelse gegevens, niet speciaal voor de prediking in de Geref. Gem. Eigenlijk vertel je, dat je het verstandelijk met al deze zaken eens bent, maar het niet altijd voelt.

Dat is niet vreemd. Maar wring jezelf niet in allerlei bochten om te bereiken, wat je vanuit je zelf nooit kan en ook niet hoeft te bereiken. Als jij bidt of God je wil laten zien, dat je zondig bent omdat dit blijkbaar nodig is. Dat komt zo over van: ik bid er maar om, maar is het wel nodig? Wat je in ieder geval nodig hebt, is het licht van de Heilige Geest. Het is bijna Pinksteren. En van die Heilige Geest heeft de Heere Jezus gezegd: Die zal u overtuigen van zonde, gerechtigheid en oordeel. Dit is voluit Bijbels. En op de Pinksterdag bleek dat ook: de pijlen zijn door de preek van Petrus hard aangekomen. De harten werden doorstoken, doorpriemd.

Wat ik er positief vind in jouw vraag is het respect dat je hebt voor de ambtsdragers en dat je blijkt, dat ze de Heere liefhebben. Nu maak je wel een denkfout; wat zij meegemaakt hebben is Gods weg met hen. Gelukkig handelt God met ieder van Zijn kinderen vrijmachtig, soeverein.

Wat ik wel moeilijk vind, is jouw vraag: bedrieg ik mezelf, als ik het verlangen wat ik voel aan God toeschrijf? Beste 21-jarige, ik kan niet in jouw hart kijken. Maar ook voor jou en mij geldt: arglistig is het hart, meer dan enig ding. Echt, oprecht verlangen naar de Heere zoals in Psalm 42 staat: mijn ziel verlangt naar God, naar de levende God, dat is Zijn werk. Maar ons verlangen kan met zoveel bijbedoelingen zitten. Dat geldt in het natuurlijke, maar zeker ook in het geestelijke.

Ik heb een hekel aan schema’s, waaraan je moet voldoen, om bekeerd te worden. De Bijbel is daar veel korter en zakelijker in, maar wel eerlijk. Leven bij conclusie is hoogst gevaarlijk: of kan ik gewoon geloven dat Jezus ook voor mijn zonden is gestorven? Geloof is niet gewoon, maar een gave van God. Hij schenkt uit goedheid, zonder peil, ons ’t eeuwig zalig leven. Dat is geen conclusie, maar zoals het in Hebr. 11 staat: een vaste grond van de dingen, die men hoopt en een bewijs van de zaken, die je niet ziet.

Nu ga je tegenwoordig vaak naar een PKN-gemeente. Hoe wordt daar dan gepreekt? Wil je nu een bevestiging dat het zo diep niet moet zoals je bent opgevoed, of twijfel je aan de inhoud zoals je het in de PKN-gemeente hoort verkondigen? Je voelt je er thuis en toch kun je niet loskomen van je opvoeding? Dus toch twijfel? Spreekt je geweten? God is niet aan een kerkverband gebonden, maar er zijn helaas verschillen. Die kun je opblazen of kleineren. Je hebt thuis discussies over je kerkgang in de PKN en je wilt rust. Ik begrijp het niet goed. Je moet bij de Heere Jezus zijn voor ware rust. Hij zegt: “Komt allen tot Mij, die vermoeid en belast zijt, en IK ZAL u rustgeven.”

Ik begrijp dat je er zo niet uitkomt, maar je laatste zin is me uit het hart gegrepen. “Misschien moet ik anders naar de preek luisteren in mijn eigen gemeente.” Als je daar biddend mee begint, zal de Heere ook antwoord geven. Wanneer het verlangen van Hem is, dan zal Hij dat verlangen ook op Zijn tijd vervullen.

Nogmaals, is zou liever met je spreken, dan kan ik ook reageren op je antwoorden, op je gezichtsuitdrukking. Mailen blijft een hulpmiddel. Maar ik ben er wel van overtuigd, dat er in de Geref. Gem. ook nadrukkelijk wordt heengewezen naar Hem, Die alleen zaligen kan en wil en zal. Elke prediking van de wet die niet bij Christus brengt, is niet de juiste kennis van onze ellende. Wat God laat ons onze ellende niet zien, om ons daarin te laten, maar om ons naar Hem uit te drijven.

Rutherford, een Engelse Godgeleerde zei: hoeveel kennis van mijn zonde en ellende moet ik hebben? Zoveel, dat het mij uitdrijft tot Hem, De Grote Wetsvervuller. “Ik draag Uw heil’ge wet, die Gij de sterv’ling zet, in ’t binnenst ingewand.”

Ook van mij is het een heel verhaal geworden. Sterkte in je worsteling om totaal af te zien van je zelf en Hem nodig te krijgen tot een volkomen verzoening van alle zonden. Wanneer dat gebeurt, dan ben je daar zelf bij en hoef jij je niet af te vragen of het van jezelf is of van de Heere. Denk maar aan de Emmaüsgangers! Toen opende Hij hun ogen… Sterkte in alle opzichten.

Met een hartelijke groet,
B. S. van Groningen

B.S. van Groningen

B.S. van Groningen

  • Geboortedatum:
    25-04-1951
  • Kerkelijke gezindte:
    Gereformeerde Gemeenten
  • Woon/standplaats:
    Hendrik-Ido-Ambacht
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Godsdienstleraar Wartburg College, docent Cursus Godsdienst Onderwijs (Bijbelkunde) en ouderling.

Tags in dit artikel:

kerken en godsdiensten
22 reacties
Rianne1357
20-05-2010 / 12:43
Lief nadenkend eerlijk meisje van 21, ik vind je vraag heel eerlijk en open, en ik begrijp je helemaal. zelf heb ik die worsteling ook gehad. ik ben nu lid vd pkn zij het wel gelukkig 1 die iegen regels heeft gestelt tav de scheuring in 2004. misschien zijn we het met bijzaken in de gergem niet eens met bijzaken in de pkn niet. maar pas hoorde ik een ds zeggen vd gergem in een preek waar ik was, de pkn een voluit valse kerk. daar heb ik verschrikkelijk veel verdriet van gehad. die kerkmuren vd gergem. en ook in de gergem is veel verschil al. ik ben het voluit met Dhr v Groningen in zijn antwoord eens. ik vind het altijd een eerlijk rustige wijze man ook in zijn boeken.( mag soms ook gezegt) nog is de gergem mij lief. maar wel met kanttekeningen zolas elke kerk. toch krijg ik het gevoel vaak als je vd gergem bent zit het wel goed. Maar zo is het met geen 1 kerkverband. ook in elk kerkverband zitten zondige aardse mensen zoals dhr v groningen zegt, met een arglistig hart, geneigd in alles op het randje te lopen. ik snap de discussies thuis. toch ben je een volwassen jonge vrouw, die eigen keuzes moet en mag maken. heb respekt voor elkaar, blijf open praten met elkaar. en bid of de Heere in jou hart wil werken. vaak is het zo dat we wel tot de grond afgebroken moeten worden. ik zie het bij mijzelf. de Heere moet meer worden Hij moet wassen ik moet minder kleiner worden in mijzelf. vaak is dat wel de weg is mijn ervaring. zomaar geloven Christus is voor mij gestorven, ja sommige mensen beroepen zich op de Bijbelse tekst, Geloof en gij zult Zalig worden. maar probeer schrift met schrift te vergelijken. alles lezen snap je? heel veel sterkte in het maken van eigen keuzes zonder je ouders voor het hoofd te stoten. en wees biddend hier mee bezig. ook al mis je t gevoel wel eens. dat is van ondergeschikt belang. h groetjes van ook een ouder.
bootje
20-05-2010 / 12:49
vragensteller & rianne1357

Bedankt voor de vraag/reactie, had ook mijn vraag geweest kunnen zijn. Ik twijfel ook al jaren tussen hetzelfde. Idd een fijn antwoord.
1a2b3c
20-05-2010 / 12:54
Hoi vraagstelster, je zegt:Ik weet dat ik God nodig heb voor mijn behoud en ik weet dat ik zelf erg slecht ben. Ik beleef dat alleen vaak niet zo en ik merk zelfs dat ik het verstandelijk wel erg vind dat het zo is, maar dat niet zo vóél.

De waarheid veranderd niet omdat je het niet (altijd) zo voelt.
De dokter stuurt je toch ook niet weg als je met een ziekte naar hem toe gaat terwijl je eigenlijk geen pijn voelt.
Zo ook De grote Medicijnmeester niet. Die gezond zijn hebben Hem niet nodig maar die ziek zijn, of je het nu voelt of niet je hebt Hem nodig!!
En Hij belooft, wie (zonder voorwaarden) tot Mij komt zal Ik geenzinds uitwerpen.

Ook vraag je je af: bedrieg ik mezelf, als ik het verlangen wat ik voel aan God toeschrijf.

In de Bijbel staat heel duidelijk dat er in ons geen enkel goed is, dus kan het verlangen wat jij hebt alleen maar van God zijn want de duivel werkt dat niet en van jezelf kan het ook niet zijn zegt Hij zelf in zijn Woord.
Dus: Werkt uws zelfs zaligheid met vreze en beve want het is God die in u werkt, beide het willen en werken!!
Catherine
20-05-2010 / 13:19
Gisteren was ik bij een vrouw op bezoek (85 jaar) en zij wil zo graag bij het Volk van uitverkorenen horen, maar denkt van zichzelf dat ze er niet bij hoort. Ze hongert naar het Woord, luistert 2 x per zondag, en door de weeks via de kerktelefoon. Ik luister heel graag naar haar. Maar vroeg me gisteren ook weer af, waarom twijfel je nog ? Waarom denk je dat je er niet bij hoort ? Ze is lid van de ger gem (!) Maar heeft nog bandjes en cd's van diverse andere predikanten, ook uit andere kerken liggen. Maar zo zie je maar, het is je niet aan- of af te praten. Overigens heb ik in mijn jonge jaren ook her en der gekerkt, maar keerde terug naar de kerk van mijn (voor)vaderen. Het gaat erom of het Woord recht gepreekt wordt en je ziel gevoed en gelaafd.
Johan00297
20-05-2010 / 16:26
Ook ik herken dit en wat ik wil zeggen is dat; de mens heeft na de zondeval eigenaardige eigenschappen gekregen, dat is in dit geval een afkeer van "negatieve zware preken", dat valt de mens op en daar legt het van nature de nadruk op.
Wanneer die verandering komt van natuurlijke haat naar liefde, dan ga je die stem van liefde horen.......... Hij heeft Zijn enige Zoon gegeven, opdat wij zalig zouden worden.
Ik denk wel eens hoeveel gergemers zijn nou daadwerkelijk na zo'n zware preek op hun knieen gevallen en hebben op hun borst geslagen en gesmeekt, God ik weet het niet meer, maar wat ik weet is dat ik U nodig heb, HEERE kom in mijn leven en leidt mij met Uw Woord en Geest.
Dan kunnen de teksten gaan spreken, klop op de deur en Ik zal u opendoen en die Mij zoeken zullen Mij vinden.
Ik woon nu in het buitenland, zonder gergem, maar weet dat ik merk dat voor mij de gergem de beste vooropleiding is geweest om hier te kunnen zijn.
Geen arme goedkope preken, maar recht uit het woord van God.... een bron van kennis om het leven verder te kunnen leven.
Alphonsus
20-05-2010 / 22:13
Soms lijkt het erop dat in de zwaardere kerken de prediking van een dergelijk gehalte is dat men het je bijna niet gunt om een kind van God te (willen) zijn.
Te veel "enthousiasme" voor de reddende boodschap (het evangelie) wordt dan in twijfel getrokken. Pas op dat je niet met een gestolen Jezus verder wandelt.
Welke bevindelijke bekering heb je dan gehad? etc.

Wedergeboren zijn betekent van Hem een nieuw denken en een vernieuwd hart te hebben ontvangen. De oude mens is afgelegd de nieuwe mens is aangedaan.
Wanneer je dat ervaart wie is er dan nog diegene die je anders wil laten denken? De duivel gaat briesende rond ziende wie hij kan verslinden; zeer zeker wil hij die verslinden die in hun hart de weg naar Christus hebben mogen vinden.
Helaas werkt de duivel ook en dan nog het meest destructief, via de kerk. Niet alles in de kerk is van Hem. Lees: 1 Petrus 2
Catherine
21-05-2010 / 09:25
@Alphonsus, ja dat herken ik wel. Je zou er depressief van kunnen worden. Er is een stroming die verkondigt dat het eigenlijk niet kan, het voor bijna niemand weggelegd is. Je wordt dan moedeloos en passief en ziet dat mensen toch teleurgesteld deze kerken verlaten. En heel erg, helemaal nergens meer naar toe gaan ! Wat moet je dan bv je kinderen vertellen ? Dat God enkel een verterend vuur is ? Dat er uitverkiezing is ? Voor een jong kind niet te bevatten. De Heiland en een nodigende Heere Jezus lijkt niet te bestaan.Ik vertel dan toch liever van de Vader, die over je waakt, of God die alles maakte.
EVA
21-05-2010 / 09:31
hoi meisje van 21 met heeel veel vragen, zou er graag eens met je over willen mailen als je dat wilt evangelie@live.nl
dijna61
21-05-2010 / 11:51
Een gestolen Jezus?????
Wat is dat nou voor bizars??
1a2b3c
21-05-2010 / 12:04
Een gestolen Jezus kan in principe helemaal niet omdat Hij je aangeboden wordt en iets wat je wordt aangeboden kan je niet stelen.
Maar als ik het goed heb begrepen wordt er het volgende mee bedoeld.
Je neemt Jezus aan als je Verlosser en weigerd vervolgens Hem als je Heere te erkennen. Dus zelf baas blijven in je leven.
Ik vind het een bijzonder ongelukkige/verwarrende uitdrukking.
Zo worden mensen bang om Hem aan te nemen omdat ze denken dat je Hem ook op een verkeerde manier kan aannemen.
Maar als je Hem niet ook als je Heere aanneemt, heb je Hem in feite helemaal niet aangenomen want Hij is alles voor je of niets.
Catherine
21-05-2010 / 12:10
Dit is refoweb, maar het valt mij op dat bepaalde uitspraken totaal niet herkend worden. Dijna61 reageert hier heel verbaasd, terwijl dit een gangbare uitdrukking is.
dijna61
21-05-2010 / 17:38
Dit komt bepaald niet uit de bijbel lijkt me.
Alleen toen de Heer Jezus gestorven was was men bang dat Zijn lichaam gestolen zou worden en daarom moesten er wachters bij het graf.
Cloudsadmirer
21-05-2010 / 22:12
Catherine, ik had er weleens van gehoort maar zo gangbaar is deze (ontzettend vreemde) opmerking niet. Ik snap wel wat er mee word bedoelt hoor al word 'ie te pas en te onpas gebruikt.

Johan00297, "op hun knieen gevallen en hebben op hun borst geslagen en gesmeekt, " Waar kan ik in de Bijbel -Gods Eigen Woord- vinden dat dit bij iedereen zo moet 'geschieden'?
Ik vraag me steeds meer af waarom in de gergem zo vaak word gezegt: 'als je bekeert word, dan ga je dit, dan ga je dat.... enz.'

Vraagstelster, wat een eerlijke vraag! Als je de WIL ervaart om voor God te leven dan is dat van God! Blijf niet hangen in: 'maar van nature willen wij niet.' Dat is zo, en daarom is jouw wil bovennatuurlijk, namelijk van God. Dank Hem, Hij wil dat we dankbaar zijn!
dijna61
22-05-2010 / 08:09
Die laatste alinea Rinske, zo is het.
Wij kunnen het niet en we hoeven het ook niet.
Het is God die het in ons te weeg brengt, beide het willen en het handelen.
pannenkoek
26-05-2010 / 07:52
@ Rinske,
Ik vraag me steeds meer af waarom in de gergem zo vaak word gezegt: 'als je bekeert word, dan ga je dit, dan ga je dat.... enz.'

Je krijgt een hekel aan de zonde, maar ik loop echt niet in het zwart of zo hoor.
Ik zou ook niet weten wat je dan allemaal 'gaat doen'

Er zijn gemeenten in de GG waar zelfs geen één ouderling deel neemt aan het Heilig Avondmaal. Dat vind ik wel een trieste zaak. Hoe kunnen zij nu de gemeente onderwijzen terwijl ze niet weten wat ze hen moeten vertellen, ze kunnen niet uit ervaring vertellen. Triest is dat. Of er zit een oud vrouwtje aan het HA van 85 en verder niemand. Dat komt ook voor.

Ik hoorde gister dat er kerkraden ( niet in de GG) zijn waar geen ouderlingen zijn, dus alleen diakenen. Ze vinden niemand bekwaam voor ouderling, maar de diakenen lezen zelf wel preken en de diakenen doen wel het werk vd oudelingen, ze vinden blijkbaar zich zelf wel bekwaam om die taak over te nemen. Sorry, maar dat snap ik niet.
dijna61
26-05-2010 / 08:01
Het is toch niet te geloven! Ik wist niet dat het zo slecht gesteld is met sommige kerken. En dan maar afgeven op de "lichten" waar alles er zgn. bij door kan.
J.A
26-05-2010 / 08:48
Naar aanleiding van het antwoord van Rinske:

Maar hoe zit het dan met de algemene genade?

Een verandering in leven is toch nog geen vernieuwing?

Geloof in Christus is toch de enige grond?
1a2b3c
26-05-2010 / 11:49
In Rom.3:11 staat duidelijk: Er is niemand, die verstandig is, er is niemand, die God zoekt.
Dus, als iemand dan wel wil en God zoekt is Hij dat die dat werkt (misschien kan je dat algemene genade noemen, hoewel niet iedereen dat heeft)
Dan ben je nog niet vernieuwd/wedergeboren.
Maar als God je trekt door Zijn Woord en de prediking enz. dan kan je twee dingen doen.
Of je wederstaat Hem door ongeloof (ja maar een mens kan niet, en ik heb dit nog niet meegemaakt en daar ken ik nog niets van...enz.)
Of je gelooft Hem Die niet liegen kan. (die belooft heeft dat wie zoekt ook vinden zal, en wie tot Hem komt wordt niet uitgeworpen en nog veel meer!!!)
En het moment dat je gelooft is het moment dat God de wedergeboorte werkt dat is niet los van elkaar. (alleen op dat moment zie je dat nog niet)
God heeft het zo dichtbij gebracht dat mensen die onder het evangelie leven, gewoon iets moeten doen om verloren te gaan nl. Hem ongelovig afwijzen, Hem wederstaan...erg hé?
Als je Zijn Woord leest/hoort verhardt je dan niet maar laat je leiden/geloof het!!
Catherine
26-05-2010 / 13:12
@pannenkoek: vroeger kwam ik met mijn ouders in een zgn vrije gemeente, daar werd lang niet altijd (gebruikelijk is 4 x pjr) avondmaal gevierd. Als er "iets" lag, werd er in onderling overleg met de kerkenraad besloten, dat er geen avondmaal gevierd werd. Eerst moest dat opgelost worden. Wij hebben een paar jr ons kerkgebouw verhuurd aan een ander soort gemeente, die sloegen ook wel eens over.
Bij ons is het trouwens zo, dat als je als man niet aangaat, je ook niet op de lijst voor kerkenraadslid gezet wordt !
Men lijkt er soms wel eens aan voorbij te gaan, dat je je een oordeel kunt eten en drinken. Is er nog schroom ?
Het ligt ook aan de predikant die de voorbereiding doet. Soms lijkt het of iedereen aan kan gaan.
J.A
26-05-2010 / 14:29
@ 1a2b3c: dank voor de uitleg! Soms denk je zoveel dat je niet meer weet hoe het is...!

Terug in de tijd

Geliefde ds. A. Simons. Nu mocht ik door Gods voorzienigheid iets van u lezen. Hoewel het een duistere tijd is, waarin h...
geen reacties
20-05-2008
Ik heb een vraag over zweethanden en -voeten. Bijna altijd heb ik hier last van. Ik heb het dan niet warm, maar vaak jui...
geen reacties
20-05-2008
Over enkele weken hoop ik met een paar (christelijke vrienden) naar een vriendschappelijke oefenwedstrijd van het Nederl...
11 reacties
20-05-2014
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering