Belijdenis van de leeruitspraken van synodes

In mijn kerkgenootschap (Ger. Gem.) wordt, ook door dominees, verschillend gedacht over de vraag: moet je bij het belijdenis doen ook belijdenis doen van de leeruitspraken van synodes, bijvoorbeeld die van 1931. Hoe kan ik nu weten waar ik aan toe ben en waar ik belijdenis van moet doen? Hoe moet ik hier tegenaan kijken?

Je doet belijdenis van je geloof. Welk geloof? Geef daar eerst voor jezelf eens antwoord op. Sommige mensen zeggen: we doen belijdenis van de waarheid. Ik zeg: je kunt de waarheid niet lief hebben zonder Jezus lief te hebben. Hij is de Waarheid. En wat de leer betreft, je doet belijdenis van de gereformeerde leer, zoals die is vertolkt in de drie formulieren van enigheid. De vragen zijn van Voetius en in die tijd was er alleen nog maar de Hervormde Kerk, of liever: de kerk van de Hervorming.

Als een kerk bepaalde leeruitspraken doet om de leer te verduidelijken, hoort dat bij de leer die de kerk uitdraagt. Zulke uitspraken zijn niet gewetensbindend. Dat is de gereformeerde belijdenis wel. Als je moeite zou hebben met zo'n uitleggende uitspraak, hoeft dat geen verhindering te zijn om belijdenis te doen in die kerk. Ik denk dat de uitspraak van 1931 je niet in de problemen hoeft te brengen met de gereformeerde leer in onze belijdenisgeschriften.

Zie verder mijn lezing over belijdenis doen.

Ds. C. G. Vreugdenhil

Noot redactie Refoweb: Een lezing van ds. Vreugdenhil hierover is door de vragensteller op te vragen bij de redactie van Refoweb: vragen@refoweb.nl