Zondekennis is bedoeld om tot Christus te brengen

Aan ds. C. Harinck. Dank u wel voor uw bemoedigende antwoord over mijn roomse hart. Mag ik hierover nog één vraag stellen?

U schrijft: “Daarom: Indien je met je gehele hart naar de verlossing in Christus verlangt, is dit het bewijs dat je ellendekennis diep genoeg is. Terwijl je allerlei angsten kan kennen en toch geen dorst en honger naar Jezus hebt en de liefde van Christus je niets doet.”

Bedoelt u dat je met je hele hart naar de verlossing van Christus kan verlangen maar je daarin allerlei angsten kan kennen, dat je geen honger en dorst naar Jezus hebt en de liefde van Christus je niets doet? Is dat wat u bedoelt? Dat zou dan een grote bemoediging voor me zijn.

Gisteren hoorde ik een preek over die ene Naam, Jezus. Tegelijk voelde ik dat ik blind ben voor die Naam en tegelijk voelde ik het verlangen naar de zekerheid van het verlost zijn door Hem. Kan dit dan wel samen gaan?

Ik bedoelde, dat iemand een diepe overtuiging van zonde kan hebben, zoals bijvoorbeeld Kaïn en Judas. Zij zagen hun zonden. Zij waren er angstig onder. Zelfs wanhopig. Maar het bracht ze niet tot Christus. Het criterium is: waar brengt ons de overtuiging? Zondekennis is bedoeld om tot geloof in Christus te brengen.

Ds. C. Harinck