(...) Moet ik het uitmaken? Je mag immers geen juk aangaan met een ongelovige! I...

Ik heb twee jaar verkering met een hele lieve jongen van onze kerk. In het begin van onze verkering konden we goed praten over geloofszaken, maar dat werd steeds minder, onder andere omdat we op lichamelijk gebied veel verder gingen dan we hadden afgesproken. Mijn vriend is, mede daardoor, zijn geloof verloren. Ik vind dit moeilijk, ook omdat hij er niet veel over wil praten, hij wil lichamelijk nog verder en dan kan ik niet tot hem doordringen. Ik vind dit erg moeilijk en ik weet niet wat ik er mee moet. Moet ik het uitmaken? Je mag immers geen juk aangaan met een ongelovige! Ik weet het niet meer... maar ik houd van hem!

Dag jongedame,

Ik denk, als je je vraag nog eens rustig en biddend over leest, dat je zelf wel het antwoord weet. En dat is: je verkering uit maken. Ik weet hoe moeilijk dat voor je is, want je laatste woorden zijn: “ik houd van hem”. Maar ik zal je heel eerlijk zeggen: die jongen verdient jouw liefde niet!

Hoe fijn is het begonnen, je kon met hem over geloofszaken spreken. Dat is een heel groot voorrecht en ook noodzakelijk voor een goed huwelijk. Maar na korte tijd is het veranderd. Hij wil niet meer met jou over de Heere en Zijn dienst spreken, maar verlangt alleen maar naar jouw lichaam en wil steeds verder gaan. Dat is een heilloze weg en daarom breek nu!

De Heere zal je daarvoor de kracht geven, als je die van Hem vraagt. Het zal veel pijn doen, maar ik weet zeker, dat je na verloop van tijd dankbaar zult zijn dat je die stap genomen hebt. Een huwelijk dat alleen gebaseerd is op lichamelijkheid en waarin niet gesproken kan worden over het Woord van God is geen christelijk huwelijk en kan voor de Heere niet bestaan. Zeg eens eerlijk: zou je zo’n weg willen gaan? Ik hoop van harte dat je zegt: Nee Heere, ik kan niet zonder U.

Van harte sterkte toegebeden en een biddend leven op je knieën.

Met hartelijke groet,
Ds. A. A. Egas