Is er buiten de kennis van Christus geestelijk leven? (...)

Is er buiten de kennis van Christus geestelijk leven? Ik las namelijk verschillende meningen. De ene predikant (Herst. Herv.) schreef dat dit niet het geval is. Dat lijkt me duidelijk. Maar vervolgens lees je ergens anders weer dat dit wel het geval is (Ger. Gem.). Maar hoe kan dat dan, als je Christus niet kent? Het is toch van tweeën een? Of in Christus, of niet.

De Heere Jezus zegt in Johannes 3 vers 36: Die in de Zoon gelooft heeft het eeuwige leven, maar die de Zoon ongehoorzaam is zal het leven niet zien, maar de toorn Gods blijft op hem. Of (om niet meer teksten te noemen): Zo dan, indien iemand in Christus is, die is een nieuw schepsel (2 Korinthe 5 vers 17).

Alleen deze twee schriftplaatsen zijn duidelijk genoeg om aan te tonen dat er alleen sprake kan zijn van geestelijk leven, waar een levende geloofsverbondenheid met Christus gevonden wordt. Dat er op dit punt verschil van mening bestaat, hangt samen met een pastoraal/bevindelijk motief: Heeft iemand die in Christus is, daar ook altijd de volle bewustheid van? In de praktijk komen we mensen tegen die alle blijken geven van waar geestelijk leven en toch niet durven zeggen dat Christus hun persoonlijke Middelaar is. Als we van dat feit uitgaan, zou je er inderdaad toe komen om te zeggen dat er geestelijk leven is buiten een daadwerkelijk geloof in Christus om. Het lijkt mij echter Bijbelser, en zo kom ik dat bijvoorbeeld ook overal tegen bij de puriteinen, om deze mensen te onderwijzen, en hen aan te tonen hoe hun hart, zij het dan met weinig bewustheid, toch wel op Christus leunt en steunt, om hen op deze wijze (onder de leiding van Gods Geest) tot meer bewustheid van het geloof in Hem te brengen. Vraag hen maar of ze de weg van vrije genade door het bloed van Christus hebben ingewilligd, als de enige weg tot behoud, met verloochening van alle andere wegen. Dat is toch het geval bij allen die geestelijk leven kennen, en zij zijn in Christus.

Het is goed om een open oog te hebben voor de geestelijk worstelingen waarin mensen kunnen verkeren, en ook om te weten dat niet ieder van Gods kinderen direct tot volledige zekerheid en bewustheid van het geloof in Christus komt (juist de huichelaars hebben vaak direct volledige geloofszekerheid), maar het lijkt mij bijbels niet te verdedigen als er gesteld zou worden dat er buiten de geloofsvereniging met Christus, sprake van geestelijk leven kan zijn.

Ondertussen komt het er voor ons persoonlijk op aan, Hem te kennen in Wie alleen het leven is. De Heere geve ons geen rust, voordat wij dat weten.
 
Hartelijke groet,
ds. N. den Ouden