IVF laatste kans

Wij, man en vrouw, zouden graag kinderen hebben, alleen het lukt nog steeds niet. Inmiddels hebben wij vier IUI-pogingen in het ziekenhuis gehad, echter zonder resultaat. Nu staan wij voor een laatste kans en dat is IVF. Naar aanleiding van het zeer open en goede gesprek dat wij hebben gehad met de gynaecoloog in het ziekenhuis zien wij eigenlijk geen bezwaren. Of zien wij dit verkeerd en is dit vanuit ons christelijk geloof niet verantwoord?

Als een echtpaar geen kinderen kan krijgen, dan geeft dat heel veel verdriet. Je mag ook zeker van de medische mogelijkheden gebruik maken om dit te laten onderzoeken en behandelen. Op zich vind ik de IVF = in vitro fertilisatie een goede methode, mits het binnen het huwelijk wordt toegepast: zaadcellen van de eigen man en eicellen van de eigen vrouw. Ook vind ik dat je ervoor moet zorgen dat er geen overtollige vruchtjes komen. Vanaf de bevruchting is er sprake van menselijk leven en ik vind ook dat je het vanaf de bevruchting moet beschermen. Hoe kun je nu verhinderen dat er overtollige vruchtjes komen? Door zoveel eicellen te bevruchten als dat er vruchtjes worden teruggebracht. In de meeste ziekenhuizen brengt men niet meer dan twee vruchtjes terug omdat men anders bang is voor een (grote) meerlingzwangerschap met alle complicaties van dien. Als je twee eicellen op het "schaaltje" brengt, dan kun je maximaal twee bevruchtingen krijgen en kun je vervolgens de beide vruchtjes terugbrengen in de baarmoeder en heb je geen overtollige vruchtjes.

Alie Hoek-Van Kooten