Hij is zelfs een soort zendeling geworden van de andere kant; wil christenen ove...

Ik heb een vraag naar aanleiding van Hebreeën 6:4 en verder, waar het gaat over het afvallen van het geloof en de onmogelijkheid van bekering daarna. In de kanttekeningen wordt gesproken over het niet bidden voor zulke mensen. Ik heb nu een vriend van me in gedachten die christelijk is opgevoed, enthousiast is geweest (ging evangeliseren, enz.), uiterlijk een modelchristen was, zal ik maar zeggen. Maar toen hij volwassen werd is hij het geloof heel rationeel gaan benaderen en op grond van die verstandelijke overwegingen heeft hij heel erg afstand genomen van geloof in het algemeen en het christelijk geloof in het bijzonder. Voor alles wat je zegt, gelooft, belijdt heeft hij een tegenargument. Heel radicaal is hij nu ongelovig. Hij is zelfs een soort zendeling geworden van de andere kant; wil christenen overtuigen van de dwaasheid van hun geloof. Is hier sprake van de zonde tegen de Heilige Geest? Mag ik voor hem blijven bidden, met hem blijven praten? Of moet ik deze jongen afschrijven? Begeef ik mijzelf moedwillig in gevaar door met hem over deze dingen te praten, met daarbij het risico dat ik zelf ga twijfelen?

Beste vragensteller,

De situatie die je schetst is niet makkelijk. Op het eerste gezicht lijkt het inderdaad veel op het genoemde tekstgedeelte. Desalniettemin zijn wij geen hartenkenners en hoeven en kunnen wij als mensen geen oordeel vellen door mensen af te schrijven of er bij te rekenen. Wel geeft de Bijbel ons voorbeelden aan van hoe de apostelen omgingen met evangelie-vijandige mensen. Als zij niet willen luisteren -en te meer als ze het evangelie eerder al gekend hebben- dan moeten we het stof van onze voeten/schoenen afschudden (Lukas 9) en verder gaan.

Eenvoudig gezegd: geen energie en frustratie aan blijven verspillen. Maar niet afschrijven! Leg de desbetreffende persoon in het gebed aan de Heere voor en neem zelf afstand. Als het God behaagt zal Hij op Zijn tijd weer gespreksopening kunnen geven. Ondertussen is het onze taak om anderen op te zoeken!

Vriendelijke groeten,
Ir. R. H. Warnaar