Dominante erfelijkheidsziekte

Ik heb een vraag. Mag je als christen met een dominante erfelijkheidsziekte (Neurofibromatose of Recklinghouse; knobbels skeletafwijkingen e.d.) beslissen om in je huwelijk geen kinderen te krijgen? Ik ben een alleenstaande jongen van 32 jaar. Ik heb verkering gehad maar dat liep stuk op mijn aandoening en een enkele keer op mijn gedachte op geen kinderen te krijgen. Haar mening was, als je kinderen krijgt, hoe ziek dan ook, is dat Gods wil. Je mag niet in plaats van God gaan staan. Als ik mijn eigen tegenslagen zie en de steeds harder wordende maatschappij, kan ik dat echter niet. Al doet mij dit ook veel pijn. Is mijn visie dan echt verkeerd?

Ik kan mij goed voorstellen dat bij ernstige erfelijke aandoeningen een echtpaar afziet van het krijgen van kinderen. (Dat is iets heel anders dan het afbreken van een zwangerschap waarbij er al sprake is van nieuw menselijk leven!) Uiteraard moet je dat samen als man en vrouw in de verkeringstijd al goed met elkaar doorspreken.

Jammer dat je vriendin het om die reden heeft uitgemaakt. Misschien heeft ze er ook wel heel veel verdriet om gehad dat zij dan geen moeder kan worden.

Het is mij echt te kort door de bocht om te zeggen dat als je kinderen krijgt, hoe ziek ze ook zijn, dat dat zonder meer Gods wil is. Wij hebben ook onze verantwoordelijkheid in allerlei situaties te nemen. Dat is een heel persoonlijke afweging die biddend gemaakt moet worden. Calvijn zegt zo mooi dat Gods Voorzienigheid door onze verantwoordelijkheid heen werkt.

Ali Hoek-van Kooten