Afkomstig uit toxisch gezin

Ik kom uit een toxisch gezin met een manipulatieve moeder en een slechte relatie in en met het gezin. Nu is er een zus gestorven. Ik werd wel op de hoogte gehouden, maar er komt zoveel pijn uit het verleden omhoog. Mijn moeder noemde mij ook de rotte appel in de mand. Ik ben jong getrouwd en verder weg gaan wonen. Op een gegeven moment -jaren later ook na therapie- kwam ik er achter dat het narcisme was. De overleden zus accepteerde mij ook niet. Wat moet ik nu doen? Ik voel heel veel verdriet. Ze wilden deze dochter niet kwijt en om mij doen ze geen moeite.

Tja dat is een ingewikkeld verhaal. Het beantwoorden van je vraag is best wel moeilijk omdat er zo weinig context is. Ik begrijp dat er een breuk is ontstaan tussen jou en je ouders met die zus. Het is altijd weer ingrijpend als bij leven familieverbanden worden verbroken. Want eigenlijk laten bloedbanden zich niet verbreken. Bloedbanden blijven een rol spelen, al is het alleen maar in gedachten. Echt verbreken is wel het allerlaatste wat zou moeten gebeuren. Ook al is het contact minimaal, dan heb je tenminste nog af en toe contact en zou je nog naar een begrafenis van een familielid toe kunnen gaan. Het wordt allemaal helemaal pijnlijk als er helemaal geen contact meer is en er dan een familielid komt te overlijden. Heel erg als je dan niet naar een begrafenis kunt gaan. Dat vreet aan iedereen. Jij komt niet en de rest van de familie zal je toch (erg) missen. Dat is dan een extra schaduw die over het rouwproces hangt. Dan is het ook definitief, want het kan nu ook  niet meer goed gemaakt worden met de overledene, ongeacht wie de oorzaak was of is van de narigheid. Er zijn alleen maar verliezers.
  
Met dit alles ben je best wel in een ingewikkeld proces gekomen, ongeacht wie de oorzaak van de narigheid is. En  het is te begrijpen dat je dan heel veel verdriet voelt. Het zal zeker niet meevallen om dat allemaal een plekje te geven, zoals men dan wel zegt.  

Het is echt heel erg als je moeder je de ‘rotte appel in de mand’ noemt. De diagnose narcisme mag je alleen stellen als die officieel is vastgesteld. Te snel zeggen mensen tegenwoordig van  iemand dat hij of zij narcist is.
 
Maar, is er toch geen mogelijkheid om er een keer met je ouders over door te praten? Om dan te kunnen zeggen wat het allemaal met je heeft gedaan en dat je ook naar hun verhaal luistert? Je ouders zullen het toch ook wel moeilijk vinden dat het zo allemaal is gegaan. Is er geen mogelijkheid dat er een predikant of een familielid is met wie beide ‘partijen’ goed contact hebben of anders met een mediator om het gesprek te voeren? Het zal zeker moeilijk zijn en je zult er ook erg tegen opzien om dat gesprek aan te gaan, maar het is toch zeker de moeite waard, voor beide partijen. En wie weet kan dan voorzichtig de familiedraad weer worden opgepakt.
       
Alie Hoek-van Kooten