Intolerantie bij Pride

Hoe ga ik als christen om met de situatie waarin mijn werkgever actief de Pride in Amsterdam bezoekt en hierover berichten deelt op Instagram? Hij is zelf niet homoseksueel, maar spreekt zich wel uit als steun voor dit evenement. Ik begrijp dat ieders privéleven en persoonlijke overtuigingen er zijn. Tegelijkertijd ervaar ik dat ik als christen steeds meer druk voel om mijn geloof niet te uiten, terwijl steun voor andere overtuigingen of levensstijlen wel openlijk wordt getoond. Het voelt voor mij alsof er met twee maten wordt gemeten. Hoe kan ik hier op een respectvolle en christelijke manier mee omgaan, zonder mijn eigen overtuigingen te verloochenen?

Je benoemt in je vraag dat je het gevoel hebt dat in onze maatschappij tolerantie als hoogste principe wordt gewaardeer, maar dat die tolerantie er richting christenen steeds minder is. En ik denk dat dit gevoel door veel christenen wordt herkend. “Iedereen mag zijn zoals hij is”, maar zodra je een mening laat horen die tegen de mainstream ingaat, mag dat er niet zijn. Dit is ingewikkeld, maar wel de realiteit waarin we leven. En dat maakt het dus spannender om voor je overtuiging uit te komen. 
 
Je stelt een mooie vraag waarin ook al een deel van het antwoord zit. Blijf respect tonen voor je werkgever en voor collega’s. Neem geen veroordelende houding aan. Maar blijf tegelijkertijd ook trouw aan je eigen Bijbelse overtuigingen en praat hierover wanneer daar gelegenheid voor is. Je hoeft en kunt niet voortdurend je overtuigingen benoemen, maar wees open en eerlijk wanneer ernaar wordt gevraagd, doe niet mee met zaken die tegen je geweten ingaan en blijf je collega’s respecteren ook wanneer je het fundamenteel met elkaar oneens bent. 
 
Als je merkt dat christelijke overtuigingen minder ruimte krijgen binnen de organisatie dan andere overtuigingen, kun je dat in een gesprek met je leidinggevende aan de orde stellen. Koppel het niet specifiek aan de pride, maar trek het breder. Bijvoorbeeld “gelijke ruimte voor verschillende levensovertuigingen.” Vragen die je kunt bespreken zijn:

-Hoe kunnen we er samen voor zorgen dat iedereen zich veilig voelt om zijn of haar overtuiging te uiten?
-Hoe gaan we om met verschillen van mening zonder dat collega’s zich buitengesloten voelen?
 
Als je het gesprek aangaat, neem het dan vooraf mee in je gebed. Vraag om wijsheid, de juiste woorden, de juiste houding van liefde en respect. Leg het in Gods Handen. Tot slot: houd 1 Petrus 3:15 in gedachten: “en wees altijd bereid tot verantwoording aan ieder die u rekenschap vraagt van de hoop die in u is, met zachtmoedigheid en ontzag.”

Met vriendelijke groet,
Marieke van de Beek,          
juridisch medewerker