Worstelaar als Paulus

Ik wil zo graag vrij zijn van mijzelf. Maar ik kan het niet. Elke keer probeer ik zelf mijn zaligheid te verdienen, maar elke keer zie ik ook dat ik het niet kan. Elke keer als ik bid denk ik: God zal dit vast goed vinden, dit wil Hij zien en dat wil Hij wel verhoren. Maar ik weet dat het niet zo werkt. Ik zit mezelf in de weg. Dat is niet wat ik wil; ik wil echt helemaal van Hem zijn. Ik houd van Hem. En zo vaak voel ik mij ook niet schuldig genoeg.

Beste vragensteller,
 
Wat jij schrijft doet me denken aan Paulus. Paulus was ook zo’n worstelaar. Het goede dat hij wilde doen, deed hij niet. En het kwade, dat hij echt niet wilde, deed hij wel (Romeinen 7). Zo wil jij niet steunen op eigen werken, maar je doet het toch. En je wilt zo graag afzien van jezelf en zien op het volbrachte werk van de Heere Jezus – tenminste, zo lees ik je vraag. Maar je doet het op de een of andere manier niet. 

Wat moet je doen? Gelukkig vraag je dat niet aan mij. Want ik zou het niet weten. En toch ook weer wel. Want als er op de Pinksterdag verslagen mensen aan Petrus en de andere apostelen vragen: “Wat zullen wij doen mannen broeders?” is het antwoord heel eenvoudig: “Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen” (Handelingen 2:37-38). Petrus wijst op Christus. Ik wijs jou ook op Christus. Hij is gekomen voor worstelaars, voor tobbers, voor mensen die vrij willen zijn van zichzelf maar ‘in zichzelf gekromd’ zijn (Luther). Werp je voor Hem neer. Vertel Hem alles. Stort je hart uit voor Zijn aangezicht. Bid dat Hij door Zijn Geest je laat rusten op en in de Steenrots Christus. En houd er ook rekening mee dat je in de tijd de strijd niet te boven zult zijn. De Heere houdt Zijn kinderen klein. Daarmee praat ik ons ongeloof niet goed, maar probeer ik je wel realistisch te maken.

Vrij zijn van jezelf? Jawel, Christus heeft de gelovigen vrijgemaakt. In die vrijheid mogen we staan (Galaten 5:1). Maar het vlees kruipt er tóch weer tussen. Daar is heel de Galatenbrief om geschreven! Paulus roept de Galaten toe: “wordt niet wederom met het juk der dienstbaarheid bevangen” (Galaten 5:1). Ten diepste zullen we pas vrij zijn als we bij de Heere zijn. Helemaal verlost van onszelf om totaal onszelf te kunnen zijn in Hem. En zolang we hier op aarde zijn, in het strijdperk? Wees ermee tevreden dat je een Zaligmaker hebt: “ondertussen stellen zij zich daarin gerust, dat zij weten en gevoelen, dat zij door deze genade Gods met het hart geloven, en hun Zaligmaker liefhebben” (Dordtse Leerregels hoofdstuk 3/4 paragraaf 13). Ik hoop dat dit herkenning oproept!
 
Van een andere worstelaar,
Ds. T. A. Bakker