Structureel online bedrogen met porno

Mijn man is sinds zijn puberteit verslaafd aan porno en ook de twaalf jaar van ons huwelijk. Hij heeft een heel proces doorgemaakt, waarin hij eerst altijd bij mij kwam uithuilen als het was misgegaan. Inmiddels weet hij meer over zijn eigen verantwoordelijkheid nemen. Hij denkt na waardoor het misging. Ook zie ik een ontwikkeling waarin hij er vooraf beter mee om probeert te gaan (sport, stille tijd, dagboek schrijven, een tijdje een buddy; tot hij die niet goed genoeg meer vond). Hij is naar mannengroepen geweest, we hadden een tijdje relatietherapie en hij heeft nog individuele therapie.

We geloven in God en hebben ook daarin allebei onze worsteling doorgemaakt hierdoor. Al die jaren loog hij recht in m’n gezicht als het misging, nu soms nog, dat wisselt. Vanwege het liegen en alle schade voor het gezin stond ik ooit al op het punt van een scheiding, daarna ging het ineens wel een jaar goed (vijf jaar geleden). Toch gebeurt het sinds dat jaar weer bijna elke week, met af en toe wat langere tussenpozen. Hij grijpt ernaar bij nare emoties (faalangst, saai werk) en dat is er nu eenmaal altijd weleens.

Het breekt me inmiddels op om naast een jong gezin en werk steeds opnieuw deze zware emoties te moeten dragen. Ik heb geprobeerd naast hem te staan in het proces, maar het lukt niet meer. Is er nog hoop dat het ooit voorbij is, na zoveel jaren therapie? Wat kan hij nog doen of leren? Of is dit hoe m’n huwelijk zal blijven, met een man die me structureel online bedriegt? Voor de kinderen moet ik doen alsof het gewoon goed met me gaat als hij met zo'n bericht uit het werk komt, wat me veel energie kost. Of ze maken soms ruzies mee. Ik zit ook al zo lang in deze situatie met kinderen erbij, dat ik ook niet meer uit het huwelijk durf te stappen. Ik ben er te moe voor en heb geen vertrouwen in mijn eigen energie voor zoiets groots en wil hen een vader/gezin geven. Wat is ons perspectief nog? Een vraag voor Wilbert Weerd...

Wat een lange, slopende weg hebben jullie al afgelegd. Je verhaal laat zien hoeveel deze seksuele zonde en de leugen kapotmaken: trouw, liefde en rust worden aangetast. Zelfs zover dat je nu deze vraag stelt en, ondanks alle therapie, geen perspectief meer ziet. Geen perspectief hebben maakt wanhopig. Juist die wanhoop kan je moe, leeg en somber maken. Hoop doet leven, maar wat als je alles hebt geprobeerd en de hoop je ontglipt? Deze weg heeft je duidelijk uitgeput. Dat moet ontzettend teleurstellend voor je zijn.

Wat jullie perspectief is, weet ik niet precies. Maar ik kan wel iets zeggen over waar perspectief te vinden is en vooral: waaraan je houvast mag hebben.

Je noemt terecht zijn gedrag bedrog: porno kijken en daarover liegen zijn vormen van ontrouw. Ze staan haaks op huwelijkstrouw. Deze zonde raakt aan goddeloosheid, maar heeft ook een emotionele en psychologische kant. Zoals je zelf schrijft, kan het een ongezonde manier zijn om met moeilijke gevoelens om te gaan. Voor die psychologische kant kunnen therapie en leefstijlkeuzes helpend zijn. Voor de zonde zelf zijn bekering en genade nodig. Dat zijn geen gescheiden werelden: God heeft ons met emoties geschapen en wil daar juist in betrokken zijn. Wat hierin zwaar weegt, is het verlies van vertrouwen. Zonde breekt vertrouwen af. Als je de ander niet meer kunt vertrouwen, kom je er alleen voor te staan en moet je jezelf zien te redden. Het leven is vaak al zwaar genoeg; dit legt daar een extra, ongewenste last bovenop. Zeker wanneer je pogingen om te helpen zonder resultaat blijven.
 

"Het kan nodig zijn om onder ogen te zien dat je huwelijk misschien niet wordt wat je had gehoopt. Dat loslaten kan energie besparen en je beschermen tegen voortdurende teleurstelling"

Tegelijk is er, naast therapie, ook hoop. Er zijn momenten waarop mensen zich werkelijk bekeren en gaan leven uit genade, door de Geest. Dat kan een einde maken aan een verkeerde omgang met seksualiteit. Leugens maken plaats voor waarheid, hardheid voor zachtmoedigheid; een leven uit de duisternis wordt een leven in het licht. Of en wanneer dat gebeurt, weet ik niet. Voor jou persoonlijk is het echter ontzettend moeilijk om te blijven hopen dat je man verandert, dat het bedrog stopt en dat je gezin wordt zoals je verlangt. Het kan nodig zijn om die verwachting los te laten. Om onder ogen te zien dat je huwelijk misschien niet wordt wat je had gehoopt. Dat loslaten kan energie besparen en je beschermen tegen voortdurende teleurstelling. Maar het brengt ook rouw met zich mee.

Moet je dit echt meemaken in dit leven? Is dit het dan? Het eerlijke antwoord is: ja, soms wel. Soms is een huwelijk niet zoals het bedoeld is. Wat blijft er dan over als perspectief? Leven door lijden, gebrokenheid en eenzaamheid heen. Dat doet denken aan de profeet Jeremia, die diep leed onder de ontrouw en het overspel van zijn volksgenoten.

Een paar teksten: Jeremia 3:6 (HSV): “Hebt u gezien wat afkerig Israël gedaan heeft? Zij ging op elke hoge berg en onder elke groene boom en bedreef daar hoererij.” Jeremia 2:23–24 (HSV): “Hoe kunt u zeggen: Ik ben niet onrein…? Kijk naar uw weg in het dal… een snelle jonge kameelin… een wilde ezelin, gewend aan de woestijn, die in haar begeerte naar adem snakt…” Jeremia 2:13 (HSV): “Want Mijn volk heeft twee kwade dingen gedaan: Mij, de bron van levend water, hebben zij verlaten om voor zichzelf bakken uit te hakken…” Jeremia 7:9–10 (HSV): “Zult u stelen, moorden, overspel plegen… en dan voor Mijn aangezicht komen… en zeggen: Wij zijn gered…?”

De profeet beschrijft een volk dat willens en wetens volhardt in ontrouw, ondanks Gods goedheid en zorg. Het ontkent en bagatelliseert de zonde en probeert die te verbergen. Het is halfslachtig, en het verbond wordt onteerd.

Wat doet dat met Jeremia zelf? Klaagliederen 1:16 (HSV): “Om deze dingen ween ik; mijn oog, mijn oog vloeit van water, omdat de Trooster Die mijn ziel verkwikt, ver van mij is…”

Deze woorden laten iets zien van de diepe pijn. Tegelijk verwijzen ze ook naar de gevolgen van die ontrouw: scheiding en ballingschap.

Toch is er bij Jeremia ook perspectief. Hoop op God, Die niet teleurstelt en trouw blijft, ook wanneer mensen ontrouw zijn. Zijn goedertierenheid is elke morgen nieuw. Hij kent je en zorgt voor je.

Waar een aards huwelijk tekortschiet, mag je leren je vreugde in God te zoeken. Tegelijk wijst Hij vooruit naar een toekomst waarin Hij een einde maakt aan lijden en onrecht en bij de mensen zal wonen. Dat verschuift het verlangen: niet alles hoeft hier en nu goed te zijn, omdat er een heerlijkheid komt die alles overstijgt. Daardoor kan je soms ook weer meer genieten van wat je wel in je huwelijk ervaart. Ook je man zal zijn teleurstellingen kennen, in zichzelf, het leven en mogelijk ook in jou. Ook hij zal zijn weg moeten vinden daar mee om te gaan door niet alleen maar in te zetten op dat het nu goed moet zijn en alles nu fijn moet zijn maar dat er belangrijke zaken zijn dan het hier en nu. 

Dat perspectief kan ook ruimte geven in je hart; om vol te houden, om te blijven bidden voor je man en om God te vragen Zijn wil te doen, in jou, in hem en in jullie gezin. Zonde is niet het eindpunt bij de Heere God maar door de zonde brengt Hij redding en het perspectief op Eeuwige Verlossing. 

Groet,
Wilbert Weerd