Keuze voor kerkverband voor start theologieopleiding

Ik ben een jongen van 18 jaar. De afgelopen drie jaar ervaar ik in mijn leven een sterke aandrang om mij in te zetten in de dienst van de Heere, mogelijk ook in het ambt van predikant. Van huis uit ben ik wel christelijk opgevoed, maar wij gingen niet iedere zondag naar de kerk. Toen ik op de middelbare school kwam, kreeg ik vrienden die serieus met het geloof bezig waren. Door het contact met hen ben ik zelf ook meer gaan nadenken over het geloof en over mijn verhouding tot de Heere. In die tijd heeft de Heere mij ook stilgezet bij mijn zonden en mijn verlorenheid buiten Hem. Tegelijk mocht ik iets leren van de genade en vergeving die er is in de Heere Jezus Christus. In een weg van vragen heb ik mogen leren om mijn hoop en verwachting op Hem te stellen als de enige Zaligmaker. Tegelijk merk ik dat het leven met de Heere ook een weg van voortdurende worsteling, afhankelijkheid en gebed blijft.

Toen ik voor het eerst uitsprak dat ik misschien een roeping tot het predikantschap ervoer, kreeg ik wisselende reacties. Sommigen zeiden dat ik nog jong was en dat het misschien te vroeg is om zo’n stap te overwegen. Of dat je op zo’n leeftijd toch niet een “strakke rakker” wilt worden. Daardoor kwam er ook twijfel bij mij: is dit werkelijk een roeping van de Heere, of is het iets wat uit mijzelf komt? In een periode van veel vragen kreeg ik bijzonder veel rust bij het lezen van Jeremia 1:4-9, waar de Heere tegen Jeremia zegt dat hij niet moet zeggen dat hij te jong is, omdat de Heere Zelf met hem zal zijn en Zijn woorden in zijn mond zal leggen. Dat gaf mij moed en troost, al merk ik dat de worsteling daarmee niet helemaal verdwenen is.

Op dit moment ben ik lid van een gemeente binnen de PKN (Gereformeerde Bond). Toch ervaar ik een innerlijke spanning als ik nadenk over een eventuele toekomst als predikant binnen de Protestantse Kerk in Nederland, maar ook als gewone kerkganger. Ik vind het moeilijk om sommige ontwikkelingen en beleidskeuzes binnen het kerkverband te rijmen met mijn overtuiging vanuit Gods Woord. Tegelijk zegt mijn predikant dat wij onze identiteit binnen de PKN kunnen bewaren. Dat begrijp ik, maar het blijft voor mij een moeilijke vraag. Al langere tijd houd ik mij daarom bezig met de vraag of een overstap naar de Hersteld Hervormde Kerk misschien beter zou passen.

Binnenkort begin ik aan een HBO-opleiding theologie, en dat betekent dat ik ook eerdaags praktisch een keuze over mijn kerkverband moet maken. Ik hoop daarbij de weg te gaan die de Heere van mij vraagt en niet mijn eigen voorkeuren. Wanneer ik bijvoorbeeld diensten uit een HHK-gemeente beluister, merk ik dat die mij vaak geestelijk aanspreken. Tegelijk vind ik het ook een grote stap. In de PKN heb ik vrienden en bekenden, terwijl ik in de HHK-gemeente in mijn woonplaats bijna niemand ken. Misschien klinkt het eenvoudig, maar ik merk dat ik het zelfs spannend vind om daar alleen een dienst te bezoeken. Ik ben bijvoorbeeld bang dat ik onbedoeld op iemands vaste plek ga zitten of dat mensen zich afvragen wat ik daar alleen doe. Dat maakt de drempel voor mij best hoog.

Daarnaast hoor ik ook wel eens dat er binnen de Hersteld Hervormde Kerk bepaalde gewoonten of verwachtingen leven in het dagelijks leven. Ik wil graag een leven leiden dat tot eer van de Heere is en ook geen aanstoot geven, zeker niet als ik ooit een taak in de kerk zou krijgen. Daarom zou ik graag uw advies willen vragen. Hoe kan een jonge man in zo’n situatie het beste zijn weg zoeken? En hoe kan ik weten of een eventuele overstap naar de Hersteld Hervormde Kerk de juiste weg is?

Ook vraag ik mij af of er binnen de HHK verschillen bestaan tussen gemeenten, of dat de culturele verwachtingen overal ongeveer hetzelfde zijn. Mijn verlangen is om de weg te gaan die de Heere van mij vraagt, ook als dat anders is dan mijn eigen voorkeur. Toch merk ik dat ik hierin nog veel vragen en onzekerheden heb. Hartelijk dank voor uw tijd en antwoord.

Met vriendelijke groet, een zoekende jongere.

Beste zoeker,
 
Wat een bijzonder verhaal deelde je. Je mocht met al je zonden leren schuilen bij Christus. Dat is het allerbelangrijkste. Vervolgens kwam er ook een roeping tot het ambt. Dit had heel anders gekund. Ik bedoel: niet elke jongere die Christus kent, hoeft de Heere later ook te dienen als predikant. Het is goed om dat te beseffen, maar als ik je zo lees heb je dat al vaak overwogen. Toch bleef de Heere je trekken tot de theologieopleiding.

En nu zit je met het kerkprobleem. Je bent de enige niet. Wat hebben we er een potje van gemaakt... PKN of HHK? Je zult begrijpen dat ik geen concreet advies ga geven, in de trant van: kom maar bij ons! Dat past mij niet. Ik zou je wel adviseren om je te verdiepen in het ontstaan van de Protestantse Kerk in Nederland (het Samen op Weg-proces) en -als gevolg daarvan- het ontstaan van de voortzetting van de Nederlandse Hervormde Kerk, later Hersteld Hervormde Kerk genoemd. Stel jezelf daarbij de vraag: kan ik het ontstaan van de HHK begrijpen en meemaken? Dat is het eerste en belangrijkste punt om te overwegen. De HHK is immers niet ontstaan omdat er een andere prediking gewenst werd, maar omdat het fundament van de kerk (de belijdenis) veranderde.

Een tweede punt is de prediking. Op dat punt ben je je al aan het verdiepen. Wordt er naar Schrift en belijdenis gepreekt? En afgeleid hiervan: krijg ik geestelijk voedsel? Die laatste vraag kan wel iets subjectiefs krijgen, zo van: als ik ervaar dat ik voedsel krijg, is het goed. Probeer er daarom vooral op te letten of de voorganger het Woord naspreekt.

In de derde plaats is er dan nog de gemeentecultuur. Inderdaad verschilt dit van plaats tot plaats, al is het ook wel weer zo dat in de meeste HHK-gemeenten de Statenvertaling wordt gelezen, vrouwen in de dienst rokken/jurken dragen en het hoofd bedekken. Welke ‘verwachtingen’ er zijn voor het dagelijkse leven zal deels verschillend zijn. Maar bewust zet ik de ‘culturele’ aspecten op plaats drie. Als je weet waar de Heere je hebben wil en je bent niet uit op het zaaien van verdeeldheid, komt dat vast wel goed.

Laat dit proces vooral een proces zijn van gebed. Het is ook goed om je te laten adviseren door wijze mensen die de Heere dienen. Ten slotte: durf soms stapjes te zetten, bijvoorbeeld het aanvragen van een gesprek bij een ambtsdrager uit je eigen gemeente en uit de plaatselijke hersteld hervormde gemeente. Ik zou zeker ook eens een kerkdienst bijwonen in de HHK. Ze zullen je echt niet wegsturen, maar -naar ik hoop!- hartelijk welkom heten.
 
Hartelijke groet,
Ds. T. A. Bakker