Het geloof niet kunnen plaatsen

Ik geloof al sinds ik jong ben, maar mijn ouders gingen eigenlijk nooit naar de kerk terwijl onze hele familie gelooft en wel naar de kerk gaat. Vooral mijn vaders familie was gelovig. Toen kwam het misbruik door mijn vader. Dat heeft mijn leven veranderd. Ik heb therapie gehad maar was vooral depressief. Ik had heel erg het gevoel dat God ver weg was of zelfs dat ik hem niet eens kende. Maar toen ben ik geheeld van die hele gebeurtenis en ben verhuisd samen met mijn moeder.

Ik kreeg een relatie en ik wist zeker: hier heeft God voor gezorgd. Maar met 1,5 jaar zijn we uit elkaar gegaan en ben ik erachter gekomen dat het toch wel een toxische relatie was. Hij behandelde mij best slecht. Soms hij liet me in de steek. Ik was nachten lang aan het huilen, terwijl hij gewoon ging slapen. Maar dat geeft niet; het ging uit en ik vond het eerst verschrikkelijk maar ik had echt het gevoel dat God er weer was.

Maar ik kan het geloof niet helemaal plaatsen. Hoe moet ik me voelen? Hoe kan ik Hem voelen? Hoe weet ik of Hij er voor me is? Ik geloof in Hem. Ik geef mijn leven compleet in Zijn handen en geloof dat het dan goed komt. Maar hoe weet ik of God nog van me houdt?

Beste vragensteller,

Je begint jouw vraag met een mooie openingszin: "Ik geloof al sinds ik jong ben." Wat mooi als er in je jonge jaren al het geloof mag zijn in de drieënige God. Als een kind in alle eenvoudigheid al aan de hand van God de Vader te gaan is een heerlijke zaak, maar wat kan er op andere tijden wel aan het geloof geschud worden, ook door bepaalde omstandigheden in het leven.

Er is in jouw leven veel gebeurd, het misbruik, met als gevolg therapie en depressie, het (moeten) verhuizen, de toxische relatie. Ingrijpende gebeurtenissen voor jou, die jou als persoon niet onberoerd hebben gelaten en ook invloed hebben (gehad) op jouw geloofsleven, kunnen dan ook vragen oproepen met betrekking tot het geloof en het geloofsleven, ook al mag je zeggen: "Ik geloof in Hem, ik geef mijn leven compleet in Zijn handen en geloof dat het goedkomt."

Een viertal vragen geef je weer: hoe moet ik, hoe kan ik, en tweemaal hoe weet ik. Je wilt hier graag een antwoord op en dan kunnen we het beste God Zelf maar aan het woord laten en luisteren naar wat Hij in Zijn Woord ons zegt. Het Woord is immers de brief van de hemel' aan ons, jouw adres. Zeker, wij worden daarin getekend als zondaren, maar ook dat wij alleen door het geloof in Jezus Christus gered kunnen worden, door Hem, Die alles volbracht heeft en dat ook uitgeroepen heeft aan het kruis; wat zien we in Hem met name dat God van de mens houdt en dat Hij niet wil dat er één verloren zou gaan, maar dat wij allen tot behoud zouden komen. Ja, zo lief heeft God de wereld gehad dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar het eeuwige leven zou hebben. Als we in het geloof daarop mogen zien dan zal er ook een vreugde in het hart zijn over de onbevattelijke genade door de Heilige Geest gewerkt, alsook een vreugde en verwondering over die onbevattelijke liefde.

Hierbij worden in het Woord ook veel voorbeelden genoemd waarin te zien is dat God met betrekking tot onze noden en vragen wil geven wat nodig is, hoe lezen we heel het Woord door van hulp, van wonderen. Ik denk slechts aan de dichter die zingt (berijmd): "God heb ik lief, want die getrouwe HEER', hoort mijne stem, mijn smekingen, mijn klagen, Hij neigt Zijn oor, 'k roep tot Hem al mijn dagen, Hij schenkt mij hulp, Hij redt mij keer op keer’." Is dat geen liefde van God tot hen, die met jou mee zeggen: "Ik geef mijn leven, met al mijn vragen en gedachten, geheel, compleet, in Zijn handen.” Leef maar veel bij  en uit het Woord van God; er zullen/kunnen vragen blijven, maar blijf biddend lezen, opdat je steeds weer mag zien en geloven wat Hij spreekt uit de liefde van Zijn hart. Werp al je bekommernis, je zorgen, je vragen, op Hem, Hij wil ook voor jou zorgen. Volhard in het lezen, volhard in het gebed.

Het lijkt mij ook een goede zaak om eens te kijken in jouw omgeving met wie je jouw vragen en gedachten kunt delen. Ik weet niet hoe jouw band is met de of een kerkelijke gemeente, maar misschien is het mogelijk om ook eens met de predikant of een ouderling te spreken als je met vragen rondloopt, schroom daar niet voor, zij hebben de kudde te weiden, de schapen en de lammeren. 

Gods zegen en liefde toegewenst,
Ds. P. C. van Keulen