Zelfstandigheid of afhankelijkheid van dochter

Mijn vraag gaat over mijn rol als moeder en oma. Mijn dochter is helaas alleenstaande moeder sinds kort. Door omstandigheden en problemen (psychisch) is het zo gegroeid dat wij, ouders, best veel helpen en regelen, ook zaken als financiën of uitkering, enzovoort. Als wij dit zelf met liefde doen is het dan toch onverstandig? Zelf kan ze wel zaken regelen, maar niet alles. Ik had een zus die niets kon op dat gebied. Zijn wij te lief voor onze dochter? Vooral nu zij een kind heeft, voelen wij ons medeverantwoordelijk.

Beste vraagsteller,

Mooi, dat u met liefde zoveel voor uw dochter en kleinkind wilt doen. Maar… en u voelt het al wel aankomen: onverstandig is het zeker. Uw dochter is volwassen en heeft haar eigen leven, met al háár zorgen en háár verdriet. Natuurlijk doet dat ook u verdriet, maar ‘overnemen’ kunt u het niet. Uw verantwoordelijkheid is náást haar te staan waar zíj u nodig heeft, niet in haar plaats zorgen en zaken over te nemen. Als zij u iets vráágt kunt u haar helpen, zeker. Maar wanneer ‘liefde’ alles over gaat nemen neigt het naar bemoeizucht en gaat het op den duur alles overschaduwen. Zelfstandigheid wordt dan afhankelijkheid. Gepaste afstand is heel goed, ook wanneer uw dochter opnieuw haar weg in het leven moet zoeken. Bespreek een en ander maar met haar en vráág wat zij van u nodig heeft! 

Marijke Rots