Familieleden of vrienden in de kerkenraad

In hoeverre mag een kerkenraad uit familieleden en/of vrienden bestaan qua percentage in een middelgrote Gereformeerde Gemeente? Zijn hier kerkordelijk regels voor?

Ik heb er ds. De Gier in zijn boek “De Dordtse KerkOrde” eens op nageslagen. Hij zegt (blz. 117/118): Gods Woord spreekt zich er niet over uit of vader en zoon, of twee broers of zwagers wel (tegelijk) in de kerkenraad mogen zitten. Principieel bezwaar is er niet. Christus Zelf heeft in de apostelkring tweemaal twee broers opgenomen, namelijk Simon Petrus en Andreas en Jacobus en Johannes. Wel moet gewaakt worden voor een familieregering, vooral bij een kleine kerkenraad.  “...en met orde”,  Handreiking bij de Dordtse Kerkorde, Appel en tucht (een uitgave op last van de Generale Synode2019 van de Gereformeerde Gemeenten door het Deputaatschap Kerkrecht ) uit zich op blz. 50 in dezelfde bewoordingen. Over vrienden wordt nergens gerept. Dat is ook moeilijk na te gaan.

Duidelijk is dat zelfs een schijn van blokvorming in een kerkenraad voorkomen moet worden. In een kerkenraad mogen de kerkenraadsleden niet een deel van de gemeente (familie, vriendengroepen, kliekjes) vertegenwoordigen en moeten ze ook de schijn van groepsbelangbehartiging vermijden. Het luistert nauw, maar Christus als de Koning van Zijn Kerk vraagt dit van Zijn ambtdragers. En wanneer een gemeentelid hier twijfels over heeft, hij/zij vrage het de desbetreffende broeder(s) en hij zal/zij zullen daar graag verantwoording over af leggen. 

J. H. Doeven,
Houten