Paardentrauma

dr. J. van der Wal / 1 reactie

31-08-2020, 08:01

Vraag

Toen ik 14 jaar was heb ik een ongeluk gehad dat resulteerde in een gescheurde lever. Ik ben nu 17 jaar. Ik heb het op het nippertje overleefd, maar ik kan het denk ik niet verwerken. Ik denk er veel aan. Van toen het gebeurde en de ic, tot het herstelproces er na. Ik ben zeker als persoon hierdoor erg veranderd. Dat wordt ook gezegd door mijn ouders en zelf heb ik het ook wel door.

Nu lijkt die gebeurtenis weer helemaal terug te komen en ik weet niet precies waardoor, maar iemand in mijn klas heeft het voortdurend over paarden (door een paard dat over me heen is gelopen is mijn lever toen gescheurd). Alle emoties komen nu weer terug. Ik weet zelf ook wel dat ik dan wel anders doe en ben (ik weet niet hoe het komt), maar ik weet echt niet wat ik moet doen, want ik wil het een plekje kunnen geven, maar dit is me tot zover dus nog niet gelukt. Hoe kan ik daar aan werken?

Antwoord

Beste jongen/meisje,

Hier zou ik een algemene beschouwing kunnen geven over verwerking van trauma, maar daar heb jij in jouw specifieke persoonlijke omstandigheden weinig tot niets aan. Wat ik wel kan zeggen, is dat het niet vreemd is dat deze traumatische gebeurtenis zo’n impact heeft gehad en ook na een tijd weer gaat opspelen. Het is dapper dat je dit voor jezelf onder ogen durft te zien en de vraag stelt naar mogelijkheden om hiermee om te gaan. Daar begint de weg naar herstel mee.

Mijn advies is dat je in overleg met je huisarts zoekt naar gespecialiseerde hulp bij verwerking van deze traumatische gebeurtenis. Vraag echt naar een gespecialiseerde instelling en naar iemand die aantoonbaar deskundigheid en ervaring heeft met behandeling van traumatische gebeurtenissen. Ga niet met de eerste de beste hulpverlener in zee. Daarnaast adviseer ik om ook een gesprek hierover te vragen met je ouderling of predikant, want er komen ongetwijfeld ook geestelijke vragen op je af. Daar is ook aandacht voor nodig. Juist omdat je nog jong bent en deze periode belangrijk is voor je persoonlijke ontwikkeling en identiteit, is het belangrijk dat je brede steun zoekt bij het verwerken van dit trauma. 

Met vriendelijke groet,
Dr. J. van der Wal

dr. J. van der Wal

  • Geboortedatum:
    31-01-1955
  • Kerkelijke gezindte:
    PKN (Hervormd)
  • Woon/standplaats:
    Dordrecht
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Voormalig directeur Eleos en divisiemanager De Hoop.

1 reactie
jaapenlinda
01-09-2020 / 03:31
Een heleboel mensen die op de ic hebben gelegen houden daar een groot of klein trauma aan over. (Post Intensive Care Syndroom, kortaf PICS) Dat hangt samen met de pijn, angst en onzekerheid die bewust én onbewust ervaren zijn. Daarom raad ik je aan om, als aanvulling op het advies van dr vd Wal, je hele ic tijd nog eens gedetailleerd te bespreken met iemand die veel bij je is geweest, bijv. je moeder. Zij weet wat er gebeurde op de momenten dat jij buiten bewustzijn was, maar wel gevoel 'opsloeg'. Als jij weet wat er op bepaalde momenten met en om jou gebeurde, kan dat bepaalde angsten of gevoelens ineens verklaren. Als die ervaringen gekoppeld zitten aan een gebeurtenis in plaats van dat ze 'los door je hoofd zweven', heeft dat meestal tot gevolg dat ze je minder vaak en minder heftig in het dagelijks leven overvallen.
Je mag zeker ook contact opnemen met het verplegend personeel van de afdeling waar je (het laatst) hebt gelegen. Mijn collega's en ik vinden dat echt niet raar!

Terug in de tijd

Wie heeft wanneer de psalmen op de volgorde gezet zoals ze nu in onze Bijbel staan?
geen reacties
28-08-2004
Mijn zus en ik schelen zo'n vijftien jaar in leeftijd. Zij heeft drie kinderen van 6, 8 en 11. Bij mij is de eerste onde...
3 reacties
28-08-2012
Ik kan maar geen antwoord krijgen. Waarschijnlijk door mijn ongeloof, of door mijn verharde hart. Ik heb een relatie met...
geen reacties
28-08-2005
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering