Beperkingen

Ik heb beperkingen en moet met veel dingen geholpen worden, bijvoorbeeld met wassen en aankleden, waar m’n moeder dan bij helpt. Tijdens de vakantie van mijn ouders heeft mijn tante geholpen bij het wassen. Toen gebeurde er iets met me waar ik niets aan kon doen en schaamde me enorm. Het was ook heel verwarrend en vond het ook wel fijn als ze naar me keek? Is dat normaal of zondig?

Beste vraagsteller,

Als ik het goed begrijp ben je een jongen cq. jonge man. Toen je tante je hielp met de ADL (algemeen dagelijkse verzorging) tijdens de vakantie van je ouders ‘reageerde’ je lichaam op een andere vrouw dan je eigen vertrouwde moeder. Dat is niet zo vreemd, hoor. Verwarrend misschien wel, want het eigene vertrouwde van je moeder was er niet!

Maarre... belangrijk is wat je er mee dóét! Verandert de verhouding tot je tante erdoor? Ik ga ervan uit, dat zij een stuk ouder is dan jij bent. Maar dat hoeft natuurlijk niet. Bespreek het met haar en zeg dat je dit niet wilt, maar ook een man-op-weg-naar-volwassenheid bent. Als je tante wijs en verstandig is zal zij je geruststellen en helpen met verwarrende gevoelens. Zo niet, en je gaat gevoelens ontwikkelen die je niet wilt hebben voor je tante (of zij ontwikkelt gevoelens voor jou zodat jullie beiden in verwarring raken) vraag dan om een wijkverpleegkundige die als professionele hulpverlener zal handelen. Daar is thuiszorg, die je via je huisarts in kunt schakelen, voor bedoeld! Zij zijn nabij in de zorg en houden tegelijk de nodige afstand. Tenslotte moet je geholpen worden, en het kan al moeilijk genoeg zijn om je van iemand afhankelijk te weten!

Marijke Rots