Oprechte spijt en vergeving

Als je oprechte spijt hebt, wordt het dan vergeven? En wat moet je doen als je heel erg over die zonde in zit. Dat het je in alles belemmert?

Beste jongere,

Goed dat je de vraag stelt. Bedankt.

Je schrijft: “Als je oprecht spijt hebt, wordt het dan vergeven?” Als je oprecht berouw hebt en je zonde belijdt, vergeeft de Heere. Dan worden je zonden inderdaad vergeven. Om Christus’ wil. Nu spreek je over “spijt”. Er zijn mensen die spijt hebben van een zaak/daad. Maar dat is niet altijd het bijbelse berouw. Ezau had wel spijt. De farao had spijt (Exodus 9:27 en Exodus 9:34). Koning Achab had ook wel een keer spijt, maar... Je begrijpt het wel. Bij hen was het niet het ware berouw! Als je oprecht berouw hebt en oprecht je knieën buigt, dan is er volkomen vergeving. Opdat de Heere gevreesd wordt. De wijze spreukendichter zegt: “Die zijn overtredingen bedekt, zal niet voorspoedig zijn; maar die ze bekent/belijdt en laat, zal barmhartigheid verkrijgen.” Dat is een prachtige tekst. 

Verder vraag je: “Wat moet je doen als je heel erg over die zonde inzit?” Dat vind je heel goed/zuiver/duidelijk in Psalm 32:3, 4, 5. Dat is de weg. Het kan niet beter.

De dichter zingt: 
‘k Bekend’, o Heer’ aan U oprecht mijn zonden;
‘k Verborg geen kwaad   dat in mij werd gevonden,
Maar ik beleed na ernstig overleg
Mijn boze daân: Gij naamt die gunstig weg...

Daar is geen twijfelen aan.

Ook psalm 51 en psalm 130 spreken heel duidelijk over deze zaken. Van harte het goede toegewenst/toegebeden.

Groet,
Ds. H. van der Ham