Behouden kinderen

Stel u voor er zijn vier kinderen: 1. Een Joods kindje dat besneden is. 2. Een reformatorisch kindje dat als kind gedoopt is. 3. Een evangelisch kindje dat opgedragen is. 4. Een kind van ongelovige ouders die niet gedoopt, besneden of opgedragen is. Alle vier de kindjes sterven op jonge leeftijd. Is er een verschil in Gods oordeel tussen deze kinderen? Heeft een van deze kinderen een grond van behoud omdat ze besneden, opgedragen of gedoopt zijn?

Wij krijgen niet op alle vragen vanuit de Bijbel een antwoord. In de reformatorische traditie wordt veel waarde gehecht aan het verbond: God werkt in de lijn van de geslachten. Op basis daarvan staat in Dordtse Leerregels I-17 dat gelovige ouders niet behoeven te twijfelen aan de zaligheid van hun jonggestorven kinderen. Over de andere kinderen wordt niet gesproken. Christus maakt duidelijk dat er alleen zaligheid is door Hem. Hij is de enige weg tot God.

In de christelijke traditie zijn er wel theologen die aannemen dat God alle jonggestorven kinderen zalig maakt, ongeacht de levensovertuiging van hun ouders. Op grond hiervan zegt Spurgeon dat er meer kinderen dan volwassenen in de hemel zullen zijn. De Bijbel zwijgt hier echter over.

Wanneer joodse of christelijke ouders, met een beroep op God, hun kinderen in Zijn hand overgeven bij het sterven, is het niet aan ons te bepalen hoe het verder gaat, maar zal God betonen dat Hij de barmhartige en rechtvaardige is.

Wanneer iemand aan de Heere Jezus vraagt: "Heere, zijn er ook weinigen, die zalig worden?", antwoordt Hij "Strijdt om in te gaan door de enge poort" (Luk. 13). Onze verantwoordelijkheid ten aanzien van onszelf en onze omgeving is  belangrijker dan de het antwoord op onze vragen. Sommige zaken zijn voor ons verborgen, maar we hebben ons te houden aan de geopenbaarde (Deut. 29:29).

Ds. M. J. Paul