Aanvechtingen en bestrijdingen

Aan een Ger. Gem.-dominee indien mogelijk. Ik lijk maar niet verder te komen in geestelijk opzicht. Hoe kan dat ondanks dat ik van de Heere zoveel onderwijs uit Zijn Woord en de prediking en het Heilig Avondmaal mag ontvangen? Komt dat door de inwonende zonde, ongeloof of verachtering in de genade? Of is daar een andere oorzaak voor? De zonde lijkt nog (zo vaak) de overhand te hebben. Ik heb alleen Hem nodig tot verzoening van mijn hemelhoge zondeschuld. De aanvechtingen en bestrijdingen zijn zo hevig... ik ben de zonde zo moe (niet meer de Heere verdriet willen doen door mijn zonde). 

Een zoekende, worstelende jongere.

Dag jongere,

Je mag onderwijs ontvangen vanuit Woord en sacrament. En toch ervaar je strijd. Ja, juist dan is er de strijd waarvan Paulus spreekt in Romeinen 7, tweede helft van het hoofdstuk. Daarbij komt dat de zonden, ongeloof en wereldgelijkvormigheid weer scheiding maken tussen de Heere en je ziel. Wat je schrijft herken ik. Daarvoor heb ik maar een middel voor je. Lees Hebreeën 4 vers vanaf vers 14 en Hebr. 12 vers 1 en 2. Een andere weg weet ik niet.

Ik besluit met het gebed van de verst gevorderde in de genade:
 
Vaste Rots van mijn behoud,
Als de zonde mij benauwt,
Laat mij steunen op Uw trouw
Laat mij rusten in Uw schauw, 
Waar het bloed door U gestort,
Mij de bron des levens wordt.
Jezus, niet mijn eigen kracht,
Niet het werk door mij volbracht.
Niet het offer dat ik breng,
Niet de tranen die ik pleng.
Schoon ik ganse nachten ween,
Kunnen redden, Gij alleen!

Ds. D. W. Tuinier