Diepgewortelde geloofstwijfels

J.P. van den Brink / 4 reacties

29-01-2019, 09:17

Vraag

Met veel schroom stel ik deze vraag. Ik ben moeder van een jong gezin, actief in de kerk, baan binnen de reformatorische wereld. Bovendien ga ik aan het Heilig Avondmaal. Ik zeg dit niet met trots, maar juist met schaamte. Ooit dacht ik een kind van God te zijn. Ik was een zoekende ziel, snakte naar zekerheid, besteedde avonden aan het lezen van de Bijbel en goede boeken. Ik vond de bevestiging (of dat dacht ik tenminste) door te zien op Christus en mijn anker achter het voorhangsel uit te werpen. En twee avondmaaltafels verder... Ik twijfel of God bestaat.

De wezenlijke vragen bespringen me, sterker nog: blijven haken en eisen een antwoord. Bijvoorbeeld God wist toch al dat de mens zou zondigen? Waarom dan de schepping? Zodat Hij door het geven van genade meer eer krijgt? Maar de ongelovigen gaan dan naar de hel. Dat wist God ook. Als Hij dat voorzag, waarom dan mensen scheppen? Of: waarom krijgen kinderen kanker (de aloude klassieke twijfelvraag)? Enz.

Ik ben ten einde raad. Aan de buitenkant ziet iedereen mij als degelijke vrouw. Maar van binnen is die twijfel er oprecht. Het is niet alleen een aanval van de duivel; het zijn gedachten van mezelf geworden. Ik twijfel ECHT. Ik ben toevallig in het juiste christelijke gezin geboren en bij alle andere religies zijn ze allemaal gek? Dat gelooft toch niemand? Soms verlang ik terug naar die zoekende tijd (liever een dorpelwachter enz.), maar meer omdat er toen zingeving in mijn leven was.

Tot slot: ik durf dit met NIEMAND te bespreken, want ik schaam me. Ik ga voor veel onrust zorgen als ik dit benoem, omdat het diepgewortelde twijfels zijn. Ik ben bang dat ik ook niet (meer) overtuigd kan worden en bidden? Dat lukt al helemaal niet meer, zo in het luchtledige. Waarom ik dan Refoweb benader? Omdat ik stiekem toch overtuigd wil worden misschien? Dan zou ik weer netjes (ook innerlijk) verder kunnen leven. Of omdat ik iets over het hoofd zie? Hoe dan ook: ik weet het niet. 

Van binnen een bijna echte atheïst inmiddels, van buiten een reformatorische vrouw.

Antwoord

Beste worstelaarster,

Laat ik vooraf een ding heel duidelijk stellen. Hoewel ongeloof en twijfel zonde is voor God, waar wij (en niet jij alleen) ons voor God diep moeten schamen, is er geen enkele reden om je voor de mensen te schamen.

Waar jij over schrijft maken al Gods kinderen in meer of mindere mate mee. Wat is namelijk het geval? Waar de Heere werkt, daar is ook de satan aan het werk om het werk Gods te verstoren en te verbreken. Er overkomt je niets vreemds als de satan probeert je fundamenteel aan het twijfelen te brengen. En het is juist goed om deze twijfels met een ervaren kind van God, iemand die je vertrouwt te delen. Als het goed is zal zo iemand hier echt niet onrustig van worden anders dat er onrust (=oprechte zorg)  is omdat hij of zij merkt dat er heel fundamenteel aan jouw geloofsboom geschud wordt.

Je zegt dat dit niet alleen maar een aanval van de satan is, maar dat je dit ervaart als iets van jezelf. Het zijn je eigen gedachten geworden: je twijfelt ECHT (met hoofdletters dus ik mag als vraagbeantwoorder daar ECHT NIET aan twijfelen). Nu, lieve vriendin, ik twijfel er niet aan of je twijfel wel echt is, maar ik ben het er niet mee eens dat hier niets meer aan te doen is. De satan gaat zelfs zover dat hij je dat laat denken. Dat je iets gaat denken wat niet waar is, wel daar heeft de satan patent op. Dat is hem al gelukt bij Adam en Eva en sindsdien heeft hij zijn twijfel zaaiende tactieken alleen maar verfijnd. Laat je niet in de luren leggen! Zoals gezegd, jij bent echt niet zijn enige slachtoffer. Er was er slechts Eén bij wie hem het niet is gelukt om het twijfelzaad wortel te laten schieten: dat was de Heere Jezus Christus Zelf (Matt. 4:1 vv). De satan wijkt tenslotte als de Heere hem erop wijst: “De Heere uw God zult gij aanbidden en Hem alleen dienen.” De satan weet dat hij voor het gebed moet wijken en daarom is een van zijn machtigste wapens als hij christenen zover kan krijgen dat zij het gebed nalaten. Dat  laatste lijkt bij jou ook het geval te zijn en daarom neem ik je vraag/noodkreet uiterst serieus.

Je vraag is op Refoweb al op vele toonaarden gesteld en evenzovele antwoorden vanuit verschillende invalshoeken zijn hierop gegeven. Ik ga dat allemaal hier niet herhalen. Zoek in de zoekfunctie van Refoweb naar de diverse vragen en antwoorden (bijvoorbeeld als je met “bestaat God” zoekt, vind je al heel wat van deze vragen/antwoorden). Ik probeer het je wat makkelijker te maken door daaruit twee vragen en de onderliggende verwijzingen eruit te lichten:

www.refoweb.nl/vragenrubriek/24296/weten-dat-god-bestaat

www.refoweb.nl/vragenrubriek/26523/zoveel-ellende-in-de-wereld

Tip van de redactie: lees ook alle artikelen met de tag 'Oorsprong van het kwaad'

Wil je mij beloven dat je hier grondig naar zult kijken? Want jouw vragen zijn zo veelomvattend dat ik dat onmogelijk in een kort antwoord op Refoweb kan beantwoorden. Dan zal ik hier toch nog een paar persoonlijke dingen aan toevoegen.

1. Geloof is kennis en vertrouwen zo leren we uit de HC. Voor mij heeft geloof, dat kennen en vertrouwen ook een heel directe relatie met verwondering. Lees Psalm 8 maar eens. Jij raakt in verwarring omdat je zoveel onbegrijpelijke, verschrikkelijke dingen ziet gebeuren die je niet in overeenstemming kunt brengen met het bestaan van een liefdevolle God. De dichter van Psalm 8 mag daar overheen zien in verwondering  naar een God die zo groot is en zo machtig dat hij het niet kan bevatten. En dan is Hij toch een God die omziet naar de mens, dat nietige wezentje wat Hij met eer en heerlijkheid heeft bekroond als pronkstuk op Zijn schepping. Zou je dan niet met Psalm 8 willen instemmen:  O HEERE (de God van het verbond), onze Heere (die over ons koning is), hoe heerlijk is Uw Naam over de ganse aarde!

2. Wij zijn geschapen met het hoofddoel om God te loven en te prijzen en ons in Hem voor eeuwig te verheugen (vraag 1 van de korte catechismus van Westminster). Dat hoofddoel hebben wij met onze zonden verprutst. Ik  vergelijk het wel eens met een schilderij. Een kunstig schilder ontleent zijn faam en roem aan het schilderij wat tentoongesteld wordt. De hand van de schilder is te ontdekken aan dat schilderij. Kenners zien het: dat is er een van Rembrandt en dat is er een van Van Gogh. Nu is dat schilderij zwaar beschadigd geraakt en de muizen hebben eraan gegeten. Het is totaal ongeschikt om tentoongesteld te worden en de naam van de schilder zou door de tentoonstelling daarvan alleen maar omlaag gehaald kunnen worden. Zo’n schilderij is rijp voor de vuilnisbak. Zie je de vergelijking: wij mensen zijn geschapen naar Gods beeld. Je zou er de hand van God in kunnen ontdekken, ware het niet dat  wij door onze zonden de Naam van onze Schepper alleen maar omlaag kunnen halen. Wij zijn geneigd God en onze naasten te haten zegt onze HC. Rijp voor de vuilnisbak, het verderf. Al die onbegrijpelijke vreselijke dingen waar je over schrijft zijn het gevolg van onze, van jouw en mijn zonden. Maar Gode zij dank, daar heeft Hij het niet bij laten zitten. Hij zond Zijn Zoon, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet zou verderven, maar het eeuwige leven zou beërven. Wil je dat zo maar aan de kant schuiven? Vervult dit je niet met verwondering?

3. Op het moment dat ik dit schrijf, ben ik op bezoek bij vrienden in India, een land van grote tegenstellingen, veel godsdiensten  en ook een land waar het voor christenen er de laatste jaren niet gemakkelijker op is geworden. En als ik dan zie hoe deze eenvoudige mensen leven met een jaloersmakend Godsvertrouwen dat Hij voor hen zal zorgen, mag ik dat door mijn twijfelvragen teniet doen? De kerk breidt hier uit, ondanks de verdrukking. Hebben wij het in onze reformatorische kerken niet te goed? Lees Psalm 107. Daar is sprake van mensen in diverse zorgvolle omstandigheden, maar telkens als zij de Heere aanroepen, verloste Hij hen uit de ellende die zij hadden. En dan eindigt de Psalm met: wie is wijs? Die neme deze dingen waar; en dat zij verstandiglijk letten op de goedertierenheden des HEEREN. Ben je, door zo gefocust te blijven op die verschrikkelijke, onbegrijpelijke dingen, het zicht niet aan het kwijtraken op de dingen waarover je je zou moeten verwonderen en verblijden? Laat je niet in de luren leggen door die leugenaar!

Ik zie hier moslims (India is het tweede land ter wereld qua aantallen moslims, na Indonesië) en grote aantallen hindoes. De moslims menen de zaligheid te verdienen door de vijf regels van Mohammed nadrukkelijk op te volgen en ook het hindoeïsme is ten diepste niet anders dan een godsdienst van doen en nalaten. Alle wereldgodsdiensten sluiten aan bij een diep ingeworteld menselijk verlangen om zichzelf van het kwaad te verlossen. Van dat diepgeworteld menselijk gevoel hebben wij christenen ook zeer veel last. Toch is het christelijk geloof totaal anders dan alle andere godsdiensten namelijk in dit: Onze verlossing hangt niet af van onze werken, maar wordt ons geschonken om wat een Ander voor ons heeft gedaan. Juist omdat het christelijk geloof op Bijbelse gronden alles afwijst wat van de mens is, kan het m.i. niet door mensen bedacht zijn, maar is het ons geopenbaard door de enige ware God, Die de wereld zo lief had dat Hij.... zie het citaat van Joh 3:16 hierboven.

Hoewel wat ik hier opschrijf voor mij meer dan een zekerheid is (het is een geloofszekerheid, een vaste grond der dingen die men hoopt en een bewijs van de zaken die men niet ziet, Hebr 11:1) begrijp ik heel goed wat jou aan het twijfelen brengt. Ik heb collega’s, sommigen van hen wil ik zelfs mijn vrienden noemen, die overtuigd moslim of hindoe zijn. Dit zijn zeer integere, hoogstaande, mooie mensen vanuit menselijk perspectief bezien. Zij zijn echt niet gek omdat zij een andere godsdienst aanhangen. Ik dank God dat ik ze wat beter heb leren kennen en ik huiver bij de gedachte dat zij niet geloven in de enige ware God, want wij weten dat er één Naam is gegeven onder de hemel door Welken wij en ook zij moeten zalig worden. En het is echt niet waar zoals velen van hen denken dat er meerdere wegen naar God zijn. Tegelijk bid ik of God iets van Zijn liefde en genade wil laten zien mogelijk ook door wat ze in mijn leven zien en ik ben blij dat van mij niet word gevraagd om op Gods rechterstoel te gaan zitten. Dan zijn er gelukkig momenten dat ik alles in Zijn handen kan leggen omdat Hij het niet verkeerd doet hoewel ik het (nog) niet begrijp.

Lieve vriendin, ik zou nog een poosje door kunnen gaan, maar er is overal een einde aan in onze mensenwoorden. We hebben er straks een eeuwigheid voor nodig om de verwondering over zulk een grote God uit te zingen voor de troon van God in een schare die niemand kan tellen. Wat een vreugde, wat een verwondering zal dat zijn! Geen zonden meer, geen waaromvragen meer (echt niet alleen jij hebt die, die heb ik ook, die hadden Abraham (Gen 17:17), Job, David (Psalm 73), Jesaja (Jes. 66:17), Johannes de Doper (Matt 11:3) en zovelen meer ook).

Wat ik je nadrukkelijk wil adviseren: blijf met deze vragen niet alleen tobben. Want als je op de zeef van satan ligt (Luk 22:31) staan de signalen op rood: gevaar, levensgevaar! Nogmaals, voor mensen hoef je je voor deze vragen niet te schamen, ook al voel je jezelf nu praktisch (een bijna echte) atheïst. Zegt het avondmaalsformulier niet dat wij midden in de dood liggen? Je hoeft er daarom niet gek van op te kijken dat dit nu echt wel praktijk geworden is in je leven en daarmee verschillen wij echt niet van onze ongelovige buurman. Gelukkig staat er in datzelfde avondmaalsformulier niet dat wij gewis moeten geloven, maar dat we de gewisse belofte van God moeten geloven. Niet ons geloof is gewis, maar Gods beloften zijn gewis. Er valt hierover nog veel meer te zeggen, maar daar wil ik het hier nu bij laten.

Daar is nu juist het pastoraat in de gemeente voor. Als dat in je eigen gemeente wat lastig uit de verf komt, voel je absoluut vrij om aan de redactie van Refoweb het verzoek te doen voor verdere pastorale hulp (vragen@refoweb.nl). Dan zullen we samen een mogelijkheid vinden om je met iemand over deze zaken te laten praten en om ook met en voor je te bidden. Want echt: bidden is de ademtocht van de ziel, het moet en het helpt. Want Jozef leeft nog en de God van Jacob bestaat! Moest het zo moeilijk en moet het door de woestijn? Ja, het moet door de woestijn omdat wij zo hardleers zijn. Maar God breekt de hardste harten en Zijn volk komt thuis! Dat zou je niet moeten willen missen!

Gode bevolen!
J. P. van den Brink

J.P. van den Brink

J.P. van den Brink

  • Geboortedatum:
    10-06-1960
  • Kerkelijke gezindte:
    Gereformeerde Gemeenten
  • Woon/standplaats:
    Eindhoven
  • Status:
    Actief
  • Bijzonderheden:

    Functie: Ouderling

Tags in dit artikel:

geloofstwijfel
4 reacties
jaop
29-01-2019 / 10:28
Ik zie verschillende soorten twijfel in je vraag.
1. Bestaat God wel?
2. Is God wel goed/rechtvaardig?
3. Aanbidden niet alle godsdiensten dezelfde God?

Ik denk dat het goed is dat je die soorten voor jezelf helder hebt. Want vraag 2 is al een heel andere vraag dan 1. Het sluit 1 zelfs uit.

Ik lees niets vreemds in deze vraag, heel herkenbaar. Voor velen denk ik, ook in de kerkgeschiedenis.
Een deel van je worsteling heeft er misschien ook mee te maken dat je denkt: zulke twijfels kunnen in een christen niet bestaan?
Wat je dan kan helpen is om het hoofdstuk over atheïsme in de Redelijke Godsdienst van a Brakel te lezen.
Wat betreft de vraag naar Gods rechtvaardigheid, wat mij hielp toen ik daar tegenop liep was het vastklampen aan de tekst uit Psalm 92: 'In Hem is geen onrecht'. Daaraan vasthouden tegen alles wat erin je rondraast.
Vraag 3 kun je alleen oplossen door veel in de Bijbel te lezen, dicht bij het Woord te blijven. Je zult proeven dat het uit de hemel komt. 'Ik bén de Waarheid'. 'Niemand komt tot de Vader dan door mij'. En al die andere mensen dan? 'Volg gij mij'.
Wat me ook hielp is de gedachte dat al de geslachten moedwillig afscheid hebben genomen van God (Lees Genesis). En nog steeds spreekt God tot hen (Romeinen 1, lees ook het eind van Romeinen 10 en vergelijk met Psalm 19).
Wat niet helpt is: rondblijven draaien in je gedachten. Ga naar de Bijbel, stort al je twijfels, al je godslasterlijke gedachten voor Hem uit.
Ook voor Hem is het niets vreemds. Hij weet dat je een atheïst bent, dat zegt Hij namelijk Zelf (Lees Romeinen 3 en vergelijk met Psalm 14 en 53).
Wat betreft eigen twijfels versus aanvechtingen van satan. Je eigen hart is goddeloos, atheïstisch, God hatend en verachtend, wat door satan flink opgestookt kan worden. Maar, zoals een predikant het bij ons afgelopen zondag zei; 'werp je met dit alles in de bloedarmen van Christus'. Hij is gekomen voor vijanden, goddelozen, atheïsten (Romeinen 5). Er woont in jou geen goed, net zo min als in mij. Maar dat sluit ons niet uit van de genade, maar dat maakt het juist zo nodig. En er is genade, ook voor genade. Juist hiermee mag je naar Christus gaan, al voel je niets, al zie je niets dan alleen maar twijfel. Zie niet op de golven, maar op Christus.
Gij kleingelovige, waarom hebt gij gewankeld?

Houd moed, je ziel zal vrolijk leven!
gertjan27
29-01-2019 / 17:40
Beste mevrouw,

Heel herkenbare vragen die u stelt ("God wist toch al dat de mens zou zondigen? Waarom dan de schepping? Zodat Hij door het geven van genade meer eer krijgt? Maar de ongelovigen gaan dan naar de hel. Dat wist God ook. Als Hij dat voorzag, waarom dan mensen scheppen?").

Ik ben predikant in de reformatorische wereld en worstel ook met deze vragen. Evenals vele collega-theologen, inclusief ds. Van den Brink, zo meen ik hierboven tussen de regels door te lezen. Misschien helpt het u om te weten dat u niet de enige bent. Het feit dat u deze vragen hebt, toont aan dat u intelligent bent en dat u uw verstand niet wenst uit te schakelen zoals een struisvogel die zijn kop in de grond steekt.

Eén ding springt eruit als ik uw vragen lees: of God door het geven van genade meer eer krijgt. Dat klinkt alsof God het nodig heeft om eer te krijgen; hoe meer eer wij Hem geven, hoe beter Hij zich zou voelen. Maar zo egocentrisch is God niet. Hij geeft geen genade om er iets voor terug te krijgen, maar enkel en alleen voor ons! Het schenken van zijn liefde en genade is puur altruïstisch: het is puur voor ons bedoeld. Onvoorwaardelijk. Zo goed is Hij nu eenmaal!

God heeft Adam geschapen, terwijl Hij al wist dat Adam tegen Hem zou kiezen. Inderdaad. Maar vóórdat Hij Adam schiep, had God al van eeuwigheid besloten om Adam te verkiezen en te vergeven en te redden en te volmaken in Christus Jezus. Het is de hoogste demonstratie van zijn genade, en van zijn voorzienigheid!

Waaróm het de HEERE behaagd heeft om déze weg te kiezen om Adam uiteindelijk te volmaken in Christus, dat is en blijft een raadsel. Maar dát Hij het op deze manier heeft gedaan, is zeker, en het laat ons zóveel schoons zien van Hem, van zijn liefde, van zijn genade, zijn macht, zijn gerechtigheid, et cetera. Hij laat zichzelf zien, opdat wij Hem reeds hier op aarde beter te leren kennen. Want dit is het doel van ons leven op aarde: om Hem te leren kennen, aldus Calvijn.

Mijn woorden zijn gebrekkig, u ziet, dit raadsel kost ook mij de nodige hoofdbrekens. Afijn, ik hoop dat u zich in ieder geval minder schamen zult.
Jaleco
31-01-2019 / 13:42
Het zou misschien eens goed zijn als wij, als refo's meer laten zien waar we mee worstelen. Nu zitten we als brave Hendrik's in de kerk, terwijl God zondaren(!) redt. Psalm 69:19 U bent opgevaren naar omhoog, U hebt gevangenen weggevoerd, U hebt gaven genomen om uit te delen onder de mensen, ja, ook aan opstandigen: om bij U te wonen, HEERE God!
20 Geloofd zij de Heere; dag aan dag overlaadt Hij ons. Die God is onze zaligheid. 21 Die God is ons een God van volkomen zaligheid; bij de HEERE, de Heere, zijn uitkomsten tegen de dood.
Lees ook Psalm 143.

Beste vragensteller, beste medestrijder, ik zing graag dit lied, omdat het zo duidelijk is hoe de duivel het spelletje speelt.


1 Tot U is het, Heer, dat ik vlucht,
want mij is de vijand te machtig.
Die zegt: Gij zijt boven de lucht
uw dienaren niet meer gedachtig,
Gij kent ons niet meer,
Gij zult ons niet meer
bevrijden van angsten en pijnen.

2 Toch staat mij niets vaster dan dit:
Gij kunt u niet verre bevinden,
want steeds als het hart tot U bidt,
vertroost Gij ons als uw beminden.
Dit staat voor ons vast:
in U, onze kracht,
bewegen en leven en zijn wij.

3 Gij gaaft ons in hart en in mond
Uzelf, als de stem aan de vogels.
Gij sloot door uw woord een verbond
en in onze liederen woont Gij.
Zomin als uw woord
vergaat, zal het koor
van die uw lofzingen teloorgaan.

4 Hoe zwak Gij ook voor ons bestaat,
hoe krachteloos wij U verwachten,
Gods Zoon zijt Gij toch metterdaad,
omringd door de hemelse machten.
Wat klagen wij dan?
Gods reddende hand
redt ook met een wenk van zijn vinger!

5 Uw naam heeft het hoogste gezag.
Hoe hoog zich de golven verheffen,
zij vallen terug voor uw macht,
zij moeten zich laten gezeggen.
Laat allen tezaam
het zien: in uw naam
staan engelen klaar om te dienen.

6 Ja Heer, wij beseffen het weer
hoe Gij ons vertroostend nabij zijt
en met u het engelenheer
ons stemt tot de hemelse blijheid.
Geen plaats voor de smart.
Schep vreugde, mijn hart!
Geen tijd is het meer om te treuren.
jewannes
02-02-2019 / 21:09
Beste vrouw, je vraag, maar ook de antwoorden hebben me getroffen. Ik wil je van harte bemoedigen dat dit de weg is die veel van Gods kinderen hebben moeten gaan! Je hebt wat leren kennen van de genade Gods, zodat je ook de vrijmoedigheid genomen hebt om aan het avondmaal te gaan. Ook hier zal je strijd over hebben en steeds weer benauwdheid omdat je aangegaan bent. Als de Heere je hiertoe geleid hebt en Hij is het genadewerk in je hart begonnen, dan zal de satan je vijand worden. Hij laat zich zijn vaten niet ontroven. Dan is er strijd. En dat kan heel diep gaan. Je gaat er ook achter komen dat van die driehoofdige vijand, de duivel, de wereld en je eigen bedorven hart, de duivel je grootste vijand nog niet eens is. Nee, dat is ons eigen boze hart. Je hebt al verschillende goede reacties gehad en ik ga er niet veel meer aan toevoegen. Geloof me, ik weet wel wat je meemaakt. Ik ben blij dat je deze problemen hier hebt voorgelegd. Dan is er een gemis. Dat hoor je niet zo veel meer. Ik denk, dat als je er over schrijven kan het nog een beetje levend gemis is. Dat is nog een voorrecht. Je kan je ook zo dood voelen, dan ben je zelfs je gemis nog kwijt. Wie het begrijpt die begrijpt het. Ds. Smytegelt zei, Als je geen lust meer hebt om te bidden, zucht dan maar! En als je zelfs niet meer kan zuchten, sla dan je ogen maar eens naar boven. De Heere hoort het kirren van die tortelduif en het piepen van die zwaluw.
Je hebt denk ik ook niet veel zin meer om eens een goed boek te lezen. Toch kan ik je één boek van harte aanbevelen. Begin er ondanks al je tegenwerking en tegenzin maar eens in te lezen. De Heere komt er in mee hoor! Het boekje van William Huntington.
http://www.dewoesteweg.nl/wp-content/uploads/2010/08/god-de-kassier-der-armen.pdf
“Het Koninkrijk Der Hemelen Ingenomen Door Gebed” kun je daar ook lezen.
Echt, dit zal je met genoegen lezen. Van harte sterkte toegewenst en weet dat er hier en daar, juist voor worstelaars gebeden wordt

Terug in de tijd

Aan ds. Paul. Bent u bekend met traumageesten of herinneringsdemonen? Ik hoorde daar onlangs iets over, maar begrijp het...
geen reacties
28-01-2012
Mag mijn vraag beantwoord worden door ds. Buijs? Geachte dominee, ik heb een vraag over het trouwen met een gescheiden m...
1 reactie
28-01-2011
Een dominee vertelde: Als je ziel in de hemel is, is het niet volmaakt. Ook je lichaam moet er zijn. Hoe zit dit? In de ...
geen reacties
28-01-2008
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering