Geen lot maar God

Voor het straatevangelisatiewerk in Rotterdam waarin mensen mij spreken over hun leven als een lot dat soms slecht gevallen is (armoede, ellende, honger etc.), was ik afgelopen avond in meditatie/gebed. Deze nieuwe dag mag ik weer mensen het evangelie brengen. Ik worstelde echter met de vraag: is de Geest Gods ons goede lot, dat wij moedwillig de rug en de nek hebben toegekeerd; en mag men Christus als de aanspraak tot dat lot en de Eenheid met dat lot, voorhouden aan mensen? Of mis ik dan wezenlijke zaken die ook ten gehore gebracht moeten worden?

Die vraag stel ik, omdat ik het belangrijk vind om apologetische gestalten te kunnen geven aan de essentie van het leven van ons mensen en het bestaan van God en een levende Christus, die wij van nature niets achten te zijn; zonder daarbij direct te verzanden in Bijbelhistorie, die men bij voorbaat al voor fictie houdt.

Een vrij gecompliceerde vraag. Dat mensen hun leven als een lot ervaren, is helaas vaak de werkelijkheid. Maar dat de Heilige Geest nu als het goede lot wordt gezien, is voor mij nieuw. En m.i. ook niet juist. Als we met de Lofzang van Zacharias zingen: Die met ons lot bewogen, dan wordt het vaak gewijzigd in: Die in Zichzelf bewogen, om te voorkomen dat iemand zou denken dat ons leven afhankelijk zou zijn van een of ander lot. Het is geen loterij!!! We geloven niet in een lot, maar in God. En deze God bepaalt ons leven, of we dat nu geloven of niet.

In gesprek met  mensen die de Bijbel als fictie beschouwen is het vrijwel onmogelijk om over God te spreken. Maar vervang dit nooit door een of ander lot wat ons treft. We hebben de liefde van God tot een verloren wereld te verkondigen. Of ze horen willen of niet. Het is de Geest die door het Woord harten openbreekt en open spreekt. Denk aan Paulus op de Areopagus: hij verkondigde een God, Die ze niet kenden. Maar die nochtans de hemel en de aarde gemaakt heeft. En hij sprak over de opstanding van Christus (Handelingen 17). En sommigen geloofden...

Ds. W. C. Meeuse