De pauze tussen psalmcoupletten

In bepaalde psalmboeken staat bij diverse psalmen om de zoveel verzen het woord “pauze”. Wie heeft deze pauzes ingesteld en wanneer? Werden in die tijd de psalmen in hun geheel gezongen? Met welk doel zijn deze pauzes er?

Op verzoek van Calvijn is Beza (na Marot) rond 1550 begonnen de resterende 101 psalmen die Marot nog niet had vertaald, in het Frans in dichtvorm om te zetten – het ons bekende Geneefse Psalter. 

In 1551 verscheen in Genève de bundel met de eerste 34 psalmgedichten van Beza (Trente quatre Pseaumes de David, nouvellement mis en rime françoise, au plus près de l'hébreu, par Theodore de Beze de Vezelay en Bourgogne). Zij werden in datzelfde jaar nog van nieuwe melodieën voorzien door de cantor van de Saint- Pierre, Louis Bourgeois. Met zijn eerste 34 bijdragen heeft hij ervoor gezorgd dat voortaan Psalm 1 tot en met 47 compleet beschikbaar waren. Verder heeft hij meteen maar het “pièce de résistance” onder handen genomen: psalm 119 (88 coupletten) en vervolgens de reeks psalmen 119-134 compleet gemaakt. 

Beza heeft blijkbaar op vrij korte tijd alle resterende psalmen (61 stuks) berijmd. Een deel ervan is gemaakt met de strofische vorm van een reeds bestaande psalm in het hoofd, waarvan die psalm dan ook de melodie overneemt (bijv. psalm 68 krijgt de melodie van psalm 36). Voor de overige zijn 40 nieuwe melodieën gemaakt door een zekere Maître Pierre.

In 1562 wordt het volledige psalter gedrukt. De roosters in de kerk worden aangepast. In 25 weken passeren alle psalmen de revue. De langste psalmen worden in stukken geknipt en in verschillende etappes gezongen. Tussen de coupletten staat daarom “pauze”.

Ds. M. F. van Binnendijk