Seks en voor God getrouwd

Ik heb wel eens in boekjes, en volgens mij zelfs op Refoweb, gelezen dat wanneer je seks hebt voor het huwelijk je voor God getrouwd bent. Ik weet niet of dat klopt, want het is nog al stellig. Maar als dat zo is, waarom mag je dan daarna niet weer seks hebben? Als je getrouwd bent mag je seks hebben wanneer je wilt, dus in principe zou dat dan toch ook mogen als je al gemeenschap hebt gehad voor het huwelijk?

Beste vriend,

Ik weet niet, welke boekjes je gelezen hebt of welk antwoord op Refoweb je in gedachten hebt. Maar je zult bepaalde antwoorden ongetwijfeld niet goed hebben geïnterpreteerd. Laat ik beginnen met een principieel punt: als je verkering hebt, dan voel je je vanaf het prille begin verantwoordelijk voor elkaar. Helaas wordt een verkering wel eens beëindigd; soms blijken twee jonge mensen niet bij elkaar te passen. 

Het is een vreugdevolle dag, als je uiteindelijk met elkaar trouwt. Het voorrecht is nog groter, als je niet alleen naar het gemeentehuis gaat, maar ook naar de kerk. Als je je voor Gods aangezicht hebt beloofd elkaar trouw te zijn, dan ben je ‘voor God’ getrouwd. Dat wil zeggen: dan heb je in Zijn ‘aanwezigheid’ elkaar trouw beloofd.

Nu is het zo dat er soms voor de trouwdag geslachtsgemeenschap is. Dat is de ultieme uiting van de wederzijdse liefde, die -zo stellen we toch duidelijk- binnen het huwelijk een plaats moet hebben, ook vanwege de diepe emotionele beleving van wat God heeft gegeven. Gezien die diepe betekenis stel ik: als er voor het huwelijk gemeenschap is, mag een jonge man zijn verkering nooit meer uitmaken. Lichamelijk ben je dan immers al ‘man en vrouw’ geworden. Dan geldt Gods gebod: “Je mag elkaar niet verlaten.” Maar daarmee ben je nog niet ‘voor God’ getrouwd. Dat wil zeggen: Je huwelijk is dan niet openlijk -voor de overheid en in de kerk- gesloten, al heb je dan wel dezelfde ‘verplichting’: voor elkaar zorgen en elkaar trouw blijven.

Het is dan ook een vreemde redenering, te denken, dat je dan zonder bezwaar met elkaar kunt samenleven als in het huwelijk. Ik ben daar maar helder in: ook als er voor het huwelijk geslachtsgemeenschap was, heb je de roeping, daarna rein met elkaar te leven tot op de dag van het huwelijk, de dag, waarop je daadwerkelijk ‘voor God’ getrouwd zult zijn. Een levenswijze die we strijdig zien met Gods gebod kan nooit een reden zijn om daarin verder te gaan.

Ik weet intussen wel dat voor jonge mensen, die soms een lange verkeringstijd hebben, dat wel eens moeilijk kan zijn. Bovenstaande heb ik dan ook niet op een wettische manier willen schrijven, maar vanuit de overtuiging, dat God ons wil zegenen, als we -met alle vallen en opstaan- in Zijn weg willen gaan. En na de trouwdag zal daar met dankbaarheid aan gedacht kunnen worden.

Ds. W. Arkeraats