Hopen of geloven

Hoe kan je het verschil weten tussen wenselijk hopen of geestelijk geloven (betreffende toekomstverwachtingen)? Even ter verduidelijking een voorbeeld: mijn verlangen is om te trouwen met een man die vol vuur is van het geloof in Jezus, die dus dicht bij de Levensbron leeft -dus eigenlijk een fulltime bediening in Gods wijngaard heeft- om zo samen tot zegen te mogen zijn voor de omgeving waar God ons plaatst (misschien zelfs in het buitenland?!). Is dit dan mijn wens? Of is dit gelovig weten (ter voorbereiding op de toekomst)? Ik denk er namelijk behoorlijk veel aan en bid om duidelijkheid maar het blijft erg lastig. Vooral ook omdat ik nu gewoon single ben. Ik ben erg benieuwd of iemand mij meer Bijbelse handvatten kan geven hoe ik hier mee om moet gaan. Ik wil namelijk graag bij de dag leven en niet constant bezig zijn met dromen over tien jaar. En misschien trouw ik wel helemaal nooit, dan heeft het ook geen zin om hier zoveel aan te denken.

Beste vraagsteller, 

Het is heel mooi om te lezen dat je verlangt naar een leven waarin je dienstbaar bent in Gods Koninkrijk. Dat is een zeer goed verlangen. Tegelijk is het belangrijk de vervulling van dat verlangen niet slechts in de toekomst te zoeken. De Bijbel leert ons elke dag in overgave te leven. Als je Jezus Christus door het geloof hebt leren kennen, mag je elke dag leven uit de hand van de hemelse Vader. Die Vader geeft voor elke dag genoeg. 

Gods wegen zijn veel hoger dan onze wegen. Misschien leidt Hij je weg heel anders. Uiteindelijk is Zijn weg altijd de beste weg. De Bijbel leert ons bij de dag te leven. Dat je nu op de plaats waar God je geroepen heeft een lichtend licht en een zoutend zout zult zijn. Dat je op deze dag een leesbare brief van Christus zult zijn. Niet door slechts actief aan de slag te gaan, maar door persoonlijk te drinken uit de Bron en elke dag te blijven in de Wijnstok Jezus Christus. 

Als je dat begrijpt bestaat er uiteindelijk geen tegenstelling meer tussen hopen en geloven. Hopen is niet slechts wenselijk en geloven is niet slechts geestelijk. Het is veel meer een eenheid. Niet dat je hoopt op een weg of gelooft in een weg, maar dat je hoopt op God. Dat is geloven. Zelfs als Zijn weg door de zee gaat. Vader wat U doet is goed. Leer mij slechts het heden dragen. Met een rustig kalme moed. 

Die rust wens ik je van harte toe. 

Met hartelijke groet,
Ds. L. Krooneman