Troost is vaak weer vervlogen

Ds. B.M. Meuleman / 5 reacties

09-03-2017, 16:19

Vraag

Een aantal jaren geleden heeft de Heere mij geroepen uit de duisternis tot Zijn wonderbaar licht. Het is mijn houvast dat Hij Dezelfde blijft. Maar.. het lijkt wel alsof alles in de afgelopen jaren langzaam weer duister aan het worden is. De vreugde in het Bijbellezen is verminderd, het lijkt wel of het mij minder raakt. In het gebed lijkt het soms of God het niet hoort, alsof ik zomaar in mezelf praat. Ik zou zo graag dicht bij de Heere willen leven, uit Hem leven, elke dag Zijn stem horen. Maar het tegenovergestelde gebeurt.

Soms bekruipt me de gedachte dat ik mezelf maar iets aanpraat of dat het nooit echt is geweest. Dan troost het me dat mijn zaligheid niet van mijzelf afhangt, dat het alles genade is, maar die troost is vaak zo weer vervlogen. Ik weet dat het allemaal bij Hem vandaan komt, maar ervaar ook dat het mijn eigen schuld is dat het is zoals het is. Mijn hart is immers zo vaak koud en ongelovig. Dan leg ik alles voor Hem neer en klamp ik me vast aan Wie Christus is maar alles blijft hetzelfde. Hoe kan dat? Heeft u een advies voor mij?

Antwoord

Beste vraagsteller,

Wat een prachtige belijdenis heb je opgeschreven! De Heere heeft je geroepen uit de duisternis tot Zijn wonderbaar licht. Dat is het mooiste en grootste wonder dat in je leven kan gebeuren. Je mag daar de Heere bijzonder dankbaar voor zijn. Maar ook waar je je vraag mee eindigt, is een prachtige belijdenis: je legt alles voor Hem neer en je klampt je aan Christus vast. Ik zou haast zeggen: wat wil je nog meer?

Wat je nog meer wilt is geestelijke vreugde, Gods nabijheid te voelen, dicht bij Hem te leven. Dat zijn allemaal zaken die te maken hebben met het leven uit het geloof. En juist dat geloof wordt aangevochten, bang dat je jezelf iets aanpraat.

Het is voor je geestelijk leven heilzaam om onderscheid te maken tussen geloof en geloofsbevinding, zeg maar, de ervaring van het geloof. Het geloof kan er zijn, terwijl de ervaring van het geloof er niet altijd is. Daarom zegt de Bijbel: “Want wij wandelen door geloof en niet door aanschouwen”, 2 Kor. 5:7. 

De dingen die je mist en die je toch zo graag zou willen hebben of ervaren, maken je geloof niet meer of minder waar. “Wandelen door geloof”, betekent dat je gelooft desnoods dwars tegen al je gevoel en gemis in. Het is niet de ervaring van het geloof dat je zaligmaakt, maar het geloof dat zich vastklampt aan de Zaligmaker. Daarom ben ik zo blij dat je schrijft, dat je je aan Christus vastklampt. Dat is immers het wezen van het geloof: “Ik zal U niet laten gaan, tenzij dat Gij mij zegent.”
 
Het kan zijn dat de Heere je beproeft om te zien of je in het geloof aan Christus blijft vasthouden, ook al is het duister in je ziel. Ook al lijkt de hemel van koper, ook al ervaar je, voel je de troost der verkiezing niet. Geloof is geen gevoel. Geloof is vasthouden aan Christus, desnoods zonder gevoel of zelfs tegen je gevoel in. Dat is het geloof dat Petrus had toen hij op de woedende golven naar Jezus toe liep. Zolang hij op Jezus lette en naar Hem keek, wandelde hij door het geloof. Toen hij naar de golven keek, naar zijn bedreigende omstandigheden, zonk hij weg. 

Zie de periode waar je je nu in bevindt dus als een periode van beproeving en ja, daar kan zeker eigen schuld een grote rol in spelen. Maar je leeft niet altijd op de bergtoppen van het geloof. In het dal van ongelovigheid en kilheid moet je toch, zoals je als schrijft, je aan Christus blijven vastklampen. Dan komt je geloof er uiteindelijk sterker uit. Gelukkig hangt het geloof niet van jezelf af. Het gaat ten diepste niet om jouw geloof of om de grootte van je geloof. Het gaat om een grote Zaligmaker. Hij liet niet toe dat Petrus in de golven verdronk. Dat zal Hij ook bij jou niet toelaten. 

Tot slot: ik wilde wel dat al Gods kinderen het sterke verlangen kenden, dat jij kent om zo dicht bij de Heere te leven. Dat verlangen komt niet bij jezelf vandaan. Het komt van Hem. En dan mag je dit weten: de Heere laat niet los, nooit, het werk dat Zijn hand in jou begon. 

Ds. B. M. Meuleman

Ds. B.M. Meuleman

Ds. B.M. Meuleman

  • Geboortedatum:
    20-05-1972
  • Kerkelijke gezindte:
    Hersteld Hervormd
  • Woon/standplaats:
    Vledderveen
  • Status:
    Actief

Tags in dit artikel:

geloofstwijfel
5 reacties
Gerard
09-03-2017 / 20:58
Mooi antwoord van ds. Meuleman. Inderdaad, vastklampen aan Christus, wat wil je nog meer? De kroon ligt te wachten voor wie volhardt. Maar dat koude hart van ons en die twijfel bij wijle, wie kent dat niet?

Acht het voor enkel vreugde, wanneer u in allerlei verzoekingen valt want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding brengt. Zalig is de man (of vrouw) die verzoeking verdraagt, want als hij beproefd gebleken is, zal hij de kroon van het leven ontvangen, die de Heere beloofd heeft aan hen die Hem liefhebben. (Jak 2)

Nog een praktische tip: zoek bemoediging bij andere christenen die in ditzelfde geloof staan, in eigen omgeving als je het daar kan vinden of via Internet, via preken, via boeken met christenen uit het heden of verleden, of waar dan ook...
Marisa
11-03-2017 / 10:28
Beste vraagsteller,

Je vraag herken ik en het antwoord van de dominee vind ik heel bemoedigend. Graag wil ik nog iets zeggen:
in dit leven zijn wij nooit 'klaar' - wij kunnen nog niet elk moment van ons leven zo dicht bij de Heer leven als we wel zouden willen.
God beproeft Zijn kinderen om ze uiteindelijk dichter naar Hem toe te trekken. Mijn ervaring is het, dat vaak juist in de duisternis dingen 'aan het licht' komen, die tot dan voor mijzelf grotendeels onbewust waren, diep verborgen zonden. Zo'n proces kost vaak tijd en veel innerlijke strijd. Maar als de Heer me deze zonden eenmaal heeft laten zien, mag ik ze aan Hem overgeven en weer 'lichter' verdergaan.
Ik zeg niet dat dit bij jou ook aan de orde is, maar misschien herken je er wel iets in?
Johan100
12-03-2017 / 08:13
Denk aan het goud en zilver wat gezuiverd wordt in een smeltkroes.

Psalmen 66:10
Want Gij hebt ons beproefd, o God! Gij hebt ons gelouterd, gelijk men het zilver loutert;

1 Petrus 1:7 Opdat de beproeving van uw geloof, die veel kostelijker is dan van het goud, hetwelk vergaat en door het vuur beproefd wordt, bevonden wordt te zijn tot lof en eer en heerlijkheid, in de openbaring van Jezus Christus;
Lees 1 Petrus 1 in zijn geheel maar eens.
Omega
12-03-2017 / 13:00
Juist @Johan100 zo is het. Bij Zijn kinderen snijdt de Heere alles weg wat Hij niet kan gebruiken. Zo blijft de wond open, waardoor steeds de helende balsem van Christus' bloed nodig is. En dat snijden is pas klaar zodra je je laatste adem uitblaast om dan eeuwig te mogen genieten van de volmaakte rust en vrede die we (nu al in het geloof; nog niet door aanschouwen) hebben in de Vader, Zoon en Heilige Geest.
Johan100
13-03-2017 / 22:05
Ik zou het zelf anders willen zeggen.

Bloed ziet op betaling en vergeving.
En water op reiniging.

Jezus zei in Joh.3:5 ''Jezus antwoordde: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u, zo iemand niet geboren wordt uit water en Geest, hij kan in het Koninkrijk Gods niet ingaan''. (wedergeboorte, wat volgt op de rechtvaardiging)

Er kwam uit de zijde van de Heere Jezus toen Hij werd doorstoken aan het kruis met een speer zowel water als bloed. Bloed ziet op de vergeving door het offer waar voor de zonde betaald is en water op de reiniging wat ook noodzakelijk is. (heiligmaking) Het water van de Geest van Christus. (inwendige doop).

Terug in de tijd

Is bijgeloof wel of geen zonde? Ik had onlangs een discussie met een andere christen over de vraag of bijgeloof nu wel o...
geen reacties
09-03-2006
Ik reageer even op de vraag over het TV-bezit in onze kerk (Ger.Gem.). Bij ons in Rijssen heeft het overgrote deel van d...
geen reacties
09-03-2007
Graag stel ik een vraag aan iemand van de Ger. Gem. Ik ben een getrouwde man en heb drie kinderen. Al jaren heb ik geen ...
46 reacties
09-03-2011
website-ontwikkeling door webdevelopment by Accendis
design website door design website by Mooimerk
hosting website door hosting website by STH Automatisering