Predikant altijd een bekeerd persoon?

Lang heb ik nagedacht of ik deze vraag wel kan stellen. Het is iets wat mij al een tijdje bezighoudt. Is een predikant altijd een bekeerd persoon? Gaat een predikant naar de hemel?

Er bestaat een boek met als titel: "Kann auch ein Pfarrer seilig werden?" Zalig worden is door genade alleen. En niemand wordt zalig of is zalig geworden omdat hij (of zij) veel gedaan heeft in Gods Koninkrijk. Het ambt maakt niet zalig, dat doet God alleen. Het is allesbehalve een vanzelfsprekende zaak dat alle predikanten bekeerd zijn en naar de hemel gaan. Ze hebben zich altijd af te vragen: Wie heeft mij gezonden? En Wie heb ik te prediken? Hoe zouden ze het kunnen doen zonder bekering en geloof? Ondertussen kennen ook zij de aanvechtingen en de strijd van het geloof. 

Het is wel erg belangrijk onder een prediking te zitten, die gebracht wordt door hen die zelf kennen wat zij preken. Maar, ook al zou de predikant onbekeerd zijn, hij kan nochtans het Woord van God brengen. Judas heeft ook gepreekt...!  Altijd mag je je predikant ernaar vragen. Want iedereen moet altijd bereid zijn verantwoording af te leggen (zie 1 Petr 3:15).

Paulus spreekt zichzelf (en anderen) ontdekkend toe: ...opdat ik niet enigszins, daar ik anderen gepredikt heb, zelf verwerpelijk worde (1 Kor 9:27). En op een andere plaats vermaant hij de predikers: die dan een ander leert, leert gij uzelf niet ...(enz, zie  Rom 2:19-23). Een dominee komt zelf ook onder het Woord wat hij mag bedienen. En hij dient de gemeente op te roepen tot bekering en geloof in Christus de Gekruisigde (Dordtse Leerregels, hfdst 1, art 3). Daartoe is hij door de Heere geroepen.
 
Maar er zijn belangrijker vragen te stellen! En die gaan niet in de eerste plaats over anderen, maar over onszelf. Daarom vraag ik de vraagsteller(ster) ben jij bekeerd? Ga je zelf straks naar de hemel? Want dat zijn levensvragen, die om een persoonlijk antwoord vragen. Daartoe leven wij in het heden van de genade.

Ds W. C. Meeuse