Bijwonen van een crematie

Is het bijwonen van een crematie zondig?

De vraag waar het hier over gaat, is niet in de eerste plaats of crematie zondig is, maar of dit bij te wonen, zondig is. Deze vraag geldt niet alleen de steeds vaker voorkomende crematies, maar ook andere dingen die wij op grond van de Bijbel afwijzen. Te denken valt aan: 
-Mag je een begrafenis bijwonen van een roomse buurman of collega, als je bij die plechtigheid zelf geen ouwel accepteert?
-Of de begrafenis van iemand die ‘nergens aan doet’ waarbij een seculiere of humanistische spreker komt, waarbij weliswaar geen onvertogen woord wordt gezegd, maar ook geen ernst is en geen verwijzing naar Gods Woord?
-Wanneer iemand hertrouwt na onwettig te zijn gescheiden?

Wanneer je bij zo’n plechtigheid iets moet doen of zeggen wat onbijbels is, is het antwoord heel duidelijk: dit mogen en willen we als christenen niet. Maar de eigenlijke vraag is: Welke uitleg moet en kan worden gegeven aan onze aanwezigheid bij een gebeurtenis die op zichzelf niet goed is? Geldt onze aanwezigheid als instemming met het gebeuren? Of kunnen we aanwezig zijn zonder dat we ermee instemmen?

Ik kan mij eigenlijk niet voorstellen dat onze aanwezigheid bij zoiets neutraal is. Op de een of andere manier is het toch instemming betuigen, tenzij we uitdrukkelijk hebben verklaard: “Ik kom wel naar deze crematie, maar u moet goed begrijpen dat ik hierdoor op geen enkele manier mijn instemming ermee betuig, integendeel: ik verklaar nadrukkelijk dat ik het er helemaal mee oneens ben. Ik kom alleen uit meeleven met u, de rouw dragenden.”

Wat de Bijbel over lijkbezorging schrijft, is duidelijk: christenen verbranden hun doden niet, maar begraven ze. Toch gebeurt het in Nederland. En het gebeurt meer en meer. Wij kunnen er in familiekring of op een andere manier mee in aanraking komen. Omdat de Heilige Schrift niet zegt dat we er niet heen mogen gaan, moet een ieder het zelf voor zijn geweten beslissen. Maar nogmaals: in ieder geval moet het wel duidelijk zijn dat we bij het gaan naar een crematie geen instemming betuigen met het gebeuren.

Waarom trouwens verbranden wij onze doden niet? De taal van 1 Korinthiërs 15 is hier duidelijk in: het lichaam wordt vergeleken met een graankorrel die gezaaid wordt. De opwekking door God wordt vergeleken met het graan dat daaruit groeit.

Een vraag die altijd van belang is, of u met crematie te maken hebt of niet, en of u meent naar een crematie te mogen gaan of niet, is deze: ‘zaait’ u het lichaam van uw gestorven geliefde met de vaste hoop op een gelukzalige opwekking? Zie vraag en antwoord 57 van de Heidelbergse Catechismus:

Wat voor troost geeft de opstanding van het vlees/het lichaam u? 

Dat niet alleen mijn ziel na dit leven direct tot haar Hoofd Christus opgenomen zal worden, maar dat ook dit vlees van mij door de kracht van Christus opgewekt zal worden en weer met mijn ziel verenigd en aan het verheerlijkte lichaam van Christus gelijkvormig zal worden.

Ds. W. Pieters