Vervloeken in plaats van zegenen

Kunnen dominees je ook vervloeken in plaats van zegenen? Zo ging dat toch ook in de Bijbel? Als een dominee de zegen uitspreekt meent hij dat dan altijd? Ik bedoel, het is nu eenmaal een onderdeel van de dienst.

In het Oude Testament is het met name die hogepriester die de zegen over het volk uitspreekt. In het Nieuwe Testament zijn er ook verschillende zegenspreuken die aan de gemeente meegegeven worden. Zo kun je zeggen dat dominees de roeping hebben om de zegen uit te spreken over de gemeente. 

Op diezelfde manier zijn zij niet geroepen om de vloek uit te spreken of om te vervloeken. Dat betekent niet dat het woord vloek niet zal voorkomen. De Bijbel zegt: “Vervloekt is een ieder de niet blijft in alles wat beschreven staat in het boek der wet om dat te doen.” Dat staat in Galaten 3:10 en is een citaat uit het Oude Testament. Dat het in het Nieuwe Testament  genoemd wordt, betekent dat het moet blijven klinken. 

Er zijn nog enkele voorbeelden van het gebruik van het woord vloek in het Nieuwe Testament. In 1 Korinthe 16:22 staat: “Als iemand de Heere Jezus Christus niet liefheeft, laat die vervloekt zijn. Maranatha!” En in Galaten 1:8 staan de woorden: “Als  iemand die een ander evangelie brengt, die zij vervloekt.”
 
Met deze woorden wordt de aangrijpende werkelijkheid getoond van iemand die niet in het geloof met de Heere Jezus leeft. God laat door middel van zulke woorden waarschuwen. Hij wil juist dat de zegen wordt uitgesproken en wordt ontvangen. Daartoe heeft Hij opdracht gegeven. “Zo moet u de Israëlieten zegenen” (Num. 6:23). Die zegen geldt niet alleen voor Israël, maar voor allen die tot Israël behoren.

Verder vraag je of een dominee het altijd meent als hij de zegen uitspreekt, omdat het een onderdeel van de dienst is. Ook al zou hij het niet menen, dan blijven het toch krachtige woorden die ten volle hun betekenis hebben voor hen die  die zegen ontvangen. Belangrijker is de vraag of de hoorders in geloof de woorden van de zegen ontvangen en op die wijze heengaan in vrede. 

Ds. W. G. Hulsman