Hoogmoedig of liefde

Ik merk dat ik vaak in gedachten iemand anders tips geef over geestelijke zaken. Is dat hoogmoedig of kan dat ook uit liefde zijn?

Beste vraagsteller,

Een korte vraag en ik heb geen idee wat erachter zit. Hoe zit het met anderen tips geven in gedachten? Durf je dat misschien niet hardop? Vragen mensen je om advies? Wat bedoel je eigenlijk met ‘tips’? Je ziet, wedervragen genoeg, maar ik zal proberen je vraag  te beantwoorden.

Iemand die jou om tips vraagt kun je prima helpen toch? Het gaat om je intentie. Wil je iemand de les lezen? Weet jij het allemaal beter? Of is je intentie dat je het beste met iemand voor hebt en geef je een tip als daarom gevraagd wordt? Moeten mensen iets doen met jouw tip, of mag die vrijblijvend zijn? Jijzelf weet het beste wat je eigen intentie is.

Of zit de vraag in een andere hoek, namelijk dat je over jezelf denkt: wie ben ik dat ik iemand anders (hardop) tips zou geven over geestelijke zaken? Ben ik goed genoeg? Alleen God weet wat de ander precies nodig heeft en daar kan Hij anderen voor gebruiken, dus ook jou. Ook al ben je misschien onzeker of zijn je tips niet perfect en ben jijzelf geen perfecte gelovige (dat is niemand). 

Hartelijke groet,
E. van Doorn