Opgaan in orgelmuziek

Ik heb vaak gedacht, nadat ik luisterde naar 'wereldse muziek', dat het wel zondig was wat ik deed. Is het nu zo dat je ook op de verkeerde manier 'op kunt gaan' in bijvoorbeeld orgelmuziek?

Allereerst wil je zeggen dat ik blij ben dat je geweten nog spreekt, of je opvoeding, of is het de Heilige Geest? Dat kan dus alle drie apart, of alle drie tegelijk. Aan jou om dat uit te zoeken.

Ik denk als je ergens goed in wilt worden, bijvoorbeeld het orgelspelen of een ander instrument, dan moet je er heel veel tijd aan besteden anders word je er nooit erg goed in. De muzikanten die moesten spelen tijdens de tempeldienst voor de Heere hebben ook heel goed en vaak moeten oefenen, want de Heere houdt niet van half werk.

Maar ook hier geldt weer zoals met alles wat je doet: met welke intentie doe je het? Wil je de beste worden zodat jij heel veel eer krijgt? Of doe je het in een biddende afhankelijkheid van God en vraag je steeds "Heere bewaar me voor hoogmoed en eigen eer." Als je het zo doet, zul je ook merken dat het nooit de tijd die je aan de Heere wilt geven, wegneemt.

Je kunt namelijk ook godsdienst bedrijven tegelijk met alles wat je doet. Als je steeds de dingen die je doet aan de Heere opdraagt, zul je merken dat Hij je ook helpt om het zo te doen dat je jezelf niet verliest in God-loos musiceren of luisteren naar muziek.

De zonde zit absoluut niet in het instrument, maar in de mens zelf. Alles hangt dus af van het feit of je de Heere hebt mogen leren kennen door wedergeboorte.

Als je iets niet in Christus doet, is het voor God een wegwerpelijk kleed. Blijft bestaan, dat wanneer je Gods geboden probeert te houden, ook al ben je nog niet wederomgeboren, er toch een grote zegen aan verbonden is.

Conclusie: je kunt dus ook heel verkeerd omgaan met orgelmuziek.

Hartelijke groeten en Gods onmisbare zegen,
Johan Vreugdenhil