Gaat nu heen in vrede

Aan een Ger. Gem.-ambtsdrager. Aan het einde van een eredienst zegt de dominee meestal iets als: "Gaat nu heen in vrede en ontvangt de zegen des Heeren." Daarna legt hij de zegen op de gemeente en is de dienst afgelopen. Een paar vragen hierbij: waarom gaat de gemeente staan bij het opleggen van de zegen? Waar komen de woorden "Gaat nu heen in vrede" of "Gaat thans heen in vrede" vandaan? Het "ontvangt de zegen des Heeren" begrijp ik wel, maar waarom dat andere stukje? (eventueel met de toevoeging van "bewaar het Woord").

Beste vraagstel(ler)ster,
 
Het is een goede gewoonte dat de gemeente bij het uitspreken van de zegen gaat staan, vanwege het plechtig karakter daarvan. Het gaan staan is altijd teken van eerbied. Zo zingen we ook staande de gedoopte kinderen toe. Ook bruidsparen worden staande toegezongen, evenals bevestigde ambtsdragers. Het is geen geringe zaak als de zegen in Naam van de Drieënige God op de gemeente gelegd wordt of een zegenbede gezongen wordt.
 
Verder moeten we bedenken dat gewoonten vaak op grond van de historie worden aangehouden. In Engeland gaat iedereen in de kerk staan bij het zingen. Ook in onze gemeente te Randburg. Van meer belang is of de zegen ons hart raakt. Laat dat ons gebed maar zijn.

Het uitspreken van de zegenwens: "Ontvangt nu de zegen des Heeren en gaat daarna heen in vrede" (zoals ik het zelf zeg) houdt m.i. in, dat de goede wens wordt uitgesproken dat de vrede die het gevolg is van het ontvangen van de zegen, door de gemeente zal worden ontvangen.
 
Hartelijke groeten,
Ds. H. Paul