Strakke kerkelijke grenzen

Waarom hanteert de HHK -en ik dacht ook PKN- zulke strakke kerkelijke grenzen? Soms woont iemand in dorp X, maar hoort het kerkelijk bij gemeente Y, terwijl qua afstand soms gemeente Z een stuk dichter bij zit. Staat het mensen vrij om toch de in gemeente van hun eigen voorkeur lid te worden bij bijvoorbeeld verhuizing? Of ligt dit lastig?

 Beste vragensteller/-ster,

Je vraag kan kort beantwoord worden. Voor duidelijkheid en orde zijn gemeentegrenzen vastgesteld en daarbij zijn er soms heel letterlijk grensgevallen of gevallen dat een buitenstaander anders beslist. Het kan ook zijn dat dingen historisch zo gegroeid zijn.

Een tweede punt, waarom kerkelijke grenzen ook geestelijk zijn ligt in een woordcombinatie die je zelf gebruikt: “...gemeente van hun eigen voorkeur...” Wanneer met de Bijbel in de hand gezegd kan worden dat het Woord niet meer zuiver wordt verkondigd of gehandhaafd, dan kan er een reden zijn om kerkelijk te verhuizen: dat heet perforeren. Dus die vrijheid is er wel. Maar een belangrijke vraag om dit te doen is wel wat je bedoelt met “voorkeur”. Kan dit ook niet heel individualistisch en ongeestelijk worden ingevuld? Ik bedoel hiermee dat mijn mening, smaak en gevoelen en niet meer het Woord maatstaf wordt voor welke kerk ik bezoek. Kerkelijke trouw is een bijbels beginsel dat soms wordt gemist. Dat wil ik ter overweging meegeven, maar ik weet niet of je dat met “voorkeur” bedoelt.

In elk geval zijn kerkelijke grenzen om geestelijk en ordelijk in het kerkelijk leven te handelen. Er is altijd de mogelijkheid tot perforatie.

Ik hoop dat dit zo een antwoord op je vraag is en dat ik de bedoeling van je vraag heb begrepen.

Hartelijke groet,
Ds. M. W. Muilwijk