Vriendin heeft geloofsdip

Een vriendin van me zit op het ogenblik enigzins in een dip wat betreft haar geloof. Twijfel over een kerk waar ze zich thuis mag weten, gevoel dat er niet is (of haar voor de gek houdt), kortom, niet echt weten wat ze ermee aan moet. Dat ze gelooft staat voor mij vast. Haar eigen woorden: de waarheid kan ik niet ontkennen. 

Dit probleem kan tijdelijk zijn natuurlijk, maar het duurt nu al vele maanden, terwijl we er daarvoor beiden heel veel mee bezig waren en aan het zoeken waren. Nu dit minder is maak ik me toch wat ongerust. Kan ik haar helpen (even afgezien van bidden, dat stopt nooit), al dring ik nu moeilijk tot haar door?

Als ik je goed begrijp, is het vuur van het geloof bij je vriendin op dit moment maar een heel klein vlammetje. Het is anders geweest, maar de laatste maanden is het helaas zo. Je zou haar graag willen helpen, maar je weet niet hoe.

Wat kunnen de oorzaken ervan zijn dat het geloof niet meer zo "leeft"? Een mens kan last hebben van depressiviteit en dat heeft gevolgen voor het geestelijk leven. In dat geval moet de depressiviteit behandeld worden. Maar het kan ook zijn dat we te weinig volharden in de omgang met de Heere via gebed en het lezen van de Bijbel. De dagelijkse gang van het leven kan je zo in beslag nemen, dat je aan de verborgen omgang met Hem weinig of niet toekomt. Er kunnen ook bepaalde zonden zijn, die we koesteren. Ook daarvan geldt dat ze geestelijke donkerheid en ingezonkenheid voortbrengen.

Je ziet: er kunnen heel wat oorzaken zijn. Misschien kun je samen met je vriendin daarover een gesprek aangaan.

Wat is de weg naar herstel? Ze kan aan de Heere belijden wat "scheef" zit en vragen om de werkingen van de Heilige Geest. Ook is het goed om gedeelten te lezen uit de Bijbel waarin mensen uit de duisternis gebracht worden tot het licht. Ik denk bijvoorbeeld aan de geschiedenis van Thomas (Johannes 20) of van de Emmausgangers (Lukas 24).

Ik hoop van harte dat je vriendin weer uit deze, zoals je schrijft, "dip" zal komen!