Schuldbelijdenis of niet

Ik loop al een tijd rond met de vraag of ik schuldbelijdenis moet doen. In mijn puberteit was ik erg vatbaar voor zaken op seksueel gebied. Ik heb best regelmatig naar porno gekeken, waar ik nu spijt van heb. Maar dat is niet alles. Toen ik een jaar of 14 was, begon een meisje in mijn omgeving handtastelijk te worden. Ik kan dat niet weerstaan, maar ik geef haar niet de schuld. Gelukkig is het bij handtastelijkheden gebleven en hebben we geen gemeenschap gehad. Ik ben de Heere erg dankbaar dat Hij me daarvoor bewaard heeft. Maar ik heb wel gezondigd. Sinds anderhalf jaar heb ik verkering. Vooraf heb ik alles tegen mijn vriendin verteld. Ze heeft me geholpen en heeft het me vergeven. Ze is de enige die het weet. Over een paar jaar hopen we te gaan trouwen. Dan is er vooraf een gesprek met de dominee. Die vraagt dan of we rein gebleven zijn. We willen graag wachten met gemeenschap tot we getrouwd zijn, dus ik hoop dat het wat dat betreft wel goed komt. Maar mag ik dan “ja” zeggen? Rein ben ik niet. Maar als ik alles vertel, moet ik misschien openbare schuldbelijdenis doen en dan komt iedereen het te weten, terwijl mijn vriendin en ik het graag voor onszelf houden. Ik heb alles voor de Heere beleden in het gebed, maar is dit genoeg? Ik zou graag een reactie van een Ger. Gem.-dominee krijgen omdat we daar allebei lid zijn.

Beste vraagsteller,
 
Je hebt op een eerlijke wijze geschreven wat in je leven plaatsgevonden heeft. Wat zijn we zwakke mensen, die aan allerlei verleidingen geen weerstand bieden of geboden hebben. Toch hoeft niet alles wat in het geheim gebeurd is, in het openbaar beleden te worden. Wanneer de predikant bij een huwelijksgesprek naar deze intieme zaken vraagt gaat hij m.i. te ver. Ik heb dat dan ook nooit gedaan.

De vraag van de predikant is bedoeld om jullie te laten verklaren dat je ten opzicht van elkaar rein bent, dus geen geslachtsgemeenschap met elkaar hebt gehad. Niemand kan zeggen rein te zijn in zichzelf. Wij struikelen allen in vele, zegt Jakobus. Maar geheime zonden uit het verleden behoeven niet beleden te worden of openbaar te worden. Biecht maar bij de Heere. Hij kan en wil vergeving schenken.
 
Hartelijke groeten,
Ds. H. Paul