Bidden in vaktaal

Wat ik me afvraag: waarom gaan mensen altijd moeilijke woorden gebruiken als het om het geloof gaat? Mijn vader bid elke zondag een vrij gebed voor het eten. Hij gaat dan een soort van 'vaktaal' gebruiken. Ik weet zeker dat mijn broertje van zeven daar niks van snapt! Dit valt me ook vaak op in de kerk, tijdens preken enzo. Waarom is dat toch?

Of we moeilijke woorden moeten nalaten, dat geloof ik niet. Of we moeten vertellen wat die moeilijke woorden betekenen is iets anders. Ik denk bijvoorbeeld aan het woord: consciëntie. Dat woord betekent geweten. Maar als ik nu elke keer, als ik dat woord tegenkom, het direct al vertaal in geweten, dan zullen de kleine kinderen als ze groter geworden zijn en in oudere boeken lezen en het woord consciëntie tegenkomen, niet meer weten wat dat betekent.

Elk ‘vak’gebied heeft zijn eigen taal. Kijk maar naar de computer taal. En hoewel die taal zeker niet gemakkelijk is, en vaak ook nog in het Engels, weet mijn kleinzoon van zeven jaar al wel wat die woorden betekenen. Daarom een wedervraag: als we eens moeilijke woorden horen, vragen we dan na die tijd wel eens wat ze betekenen? Of gaat onze interesses er niet naar uit? Ja, dan zeggen we al gauw: het is mij te moeilijk. Iets waar je hart naar uitgaat, daarvoor doe je je best om het te begrijpen.

Daarbij moeten we ook niet vergeten, dat al maken we de woorden nog zo begrijpelijk, dat we dan ineens sneller bekeerd zullen zijn. Na de Tweede Wereldoorlog zijn er al heel wat nieuwe vertalingen gekomen en er komen er nog meer bij, want de Statenvertaling is te moeilijk voor de jongeren. Het moest gemakkelijker en begrijpelijker worden gemaakt. Maar ondanks al die vertalingen heb ik nu niet kunnen bemerken, dat er ineens veel meer kinderen, jongeren en ouderen bekeerd werden. Hoe komt dat? Omdat het daar niet in ligt. En dan nogmaals: we mogen best wel (meer) vragen, als woorden moeilijk zijn of onbegrijpelijk, wat ze betekenen. Maar als de Heilige Geest in mijn hart gaat werken, dan gaat mijn hart er naar uit. En dan blijken ineens dat een heleboel moeilijke woorden niet zo moeilijk meer zijn.
 
Ds. N. P. J. Kleiberg