Messiasverwachting

Ik heb een vraag over de Kerstgeschiedenis. Ik moet namelijk binnenkort het Kerstverhaal vertellen over de herders. Vaak wordt er gesuggereerd dat deze herders samen bespraken wanneer de langverwachte Messias toch kwam. Is dit wel realistisch? Het was waarschijnlijk ruig volk, wisten zij bijvoorbeeld wel van de profetieën van o.a. Jesaja? Zouden zij wel naar de synagoge gegaan zijn? Anderzijds: waarom zouden herders die niet uitzien, wel de boodschap krijgen (als enigen) en dan "met haast" op reis gaan en de kudde achterlaten?

Het is inderdaad niet reëel te veronderstellen dat de herders in die nacht met elkaar over de komst van de langverwachte Messias spraken. Mensen die de vertroosting van Israël verwachtten (Simeon, Anna) waren er maar weinig. Meestal wordt gezegd dat de herders van laag allooi waren, maar het schijnt toch zo te zijn dat de herders in de buurt van Jeruzalem de belangrijke taak hadden om in overleg met de priesterstand voor voldoende slachtschapen te zorgen en dus niet per se weinig met godsdienst te maken hadden. Het blijft opmerkelijk dat God de geestelijke leidslieden in Jeruzalem voorbij ging. Dat gewone, niets vermoedende mensen het eerst de Kerstboodschap hoorden is al een reden van grote blijdschap. Want dat zegt toch dat de Heere het niet van onze ontvankelijkheid laat afhangen. Hij spreekt aan wie Hij wil.

Dat ze met haast op weg gingen hoeft nog niet speciaal met de Schriftkennis of de Messiasverwachting van de herders te maken te hebben. Wanneer een zo bijzondere hemelse boodschapper je zegt waar iets belangrijks gebeurd is dan wil je er toch zo snel mogelijk naar toe? Ook kun je zeggen dat de Heilige Geest hen heeft aangespoord. Dan wordt de geboorte van het Kind het allerbelangrijkste in het leven en dan kun je de kudde met een gerust hart overlaten aan zichzelf onder Gods hoede.

Ds. H. D. Rietveld