Kleingelovigen

Pas werd er bij ons in de kerk een preek gelezen over Zondag 30. In vraag 81 staat dat alleen voor diegene het avondmaal is ingesteld, die vertrouwen dat hun zonden om Christus wil vergeven zijn. In deze preek kwam naar voren dat er ook mensen zijn die dat niet weten, maar wel een zicht op Jezus hebben. Dit werden de kleingelovigen genoemd. Wat houdt het zien van Jezus in en hoe kan dit voldoende zijn? Zonder het geloven dat je zonden in Christus vergeven zijn, is alles toch eeuwig tekort?

Als ik geloof in Christus als mijn Middelaar houdt dat ook in: geloven dat om Hem al mijn zonden genadig zijn vergeven. Vanwege veel aanvechting kan het wel zijn, dat iemand wel alles wat hij of zij nodig heeft in de Heere Jezus ziet, en dan in Hem soms ook zekerheid ervaart door op Hem te betrouwen, maar ook veel vreest. Lopend over de golven, en dan weer neerzinkend, zijn ze kleingelovig te noemen.  Het gaat niet over een ander geloof, maar een andere mate er van.

De prediking heeft als voornaam doel de Middelaar zo aan te prijzen, dat de vastheid van de zaligheid steeds weer gezien wordt buiten de gelovige, in Hém. In Christus omhelst de Vader verloren zonen en dochters, al hebben ze niets dan schuld!

Ds. A. van Wijk