Kerk met gebreken liefhebben

Een vraag aan ds. C. Harinck. Wellicht een wat persoonlijke vraag, maar tijdens het lezen van één van uw antwoorden kwam het volgende in me naar boven. Kan iemand op bijbelse gronden “een kerk met gebreken” liefhebben? Ik heb altijd begrepen dat God radicale keuzes van ons vraagt en wil dat wij zonden uit ons leven bannen. Wij zullen uit onszelf nooit volmaakt zijn, maar mogen toch weten dat in en door Christus wél te zijn en daaruit te leven. Mogelijk is het zo dat u de betreffende gebreken al regelmatig aan de kaak stelt en dat het echt buiten uw vermogen ligt om het te veranderen. In dat geval mag u deze vraag als niet gesteld beschouwen.

Ik vrees dat u twee dingen door elkaar haalt. Allereerst is het onze roeping (en laten we daar bescheiden in zijn en niet menen dat wij de wereld en de kerk kunnen veranderen), om op de plaats waar God ons heeft gesteld en met de middelen die de Heere ons heeft toebetrouwd, de zuiverheid van de leer voor te staan en de dwalingen te bestrijden.

Vervolgens is het bijbels om de kerk lief te hebben. De openbaring van het onzichtbare lichaam van Christus vertoont veel gebreken, maar toch hebben de vromen haar altijd liefgehad en het goede voor haar gezocht. Dikwijls staan we er niet bij stil wat een zegen de uiterlijke kerk met de prediking, de samenkomsten, sacramenten en de catechese is. Wij hebben toch veel aan die zieke kerk te danken.
Hoe zou de wereld er uitzien als geen zichbare kerk was.   De Heere wil dan ook, dat wij met haar, als met de gebreken van onze ouders geduld hebben. Dit betekent niet dat we het verkeerde goed noemen, maar haar toch niet snel zullen verlaten.

Ds. C. Harinck