Grondslag evangelische gemeente

Wat is eigenlijk de grondslag van een evangelische gemeente en wat zijn de verschillen in die gemeenten onderling?

Beste vragensteller,
 
De reformatorische kerken hebben de 'gewoonte' dat zij belijdenissen hebben als grondslag van hun kerk. Natuurlijk, daarin staat verwoord dat Gods Woord het enige fundament is waarop de gemeente kan gebouwd worden, wat toegepast moet worden door de Heilige Geest. Maar, de grondslag vormen belijdenisgeschriften, zoals de apostolische geloofsbelijdenis, de geloofsbelijdenis van Nicea en de geloofsvorm van Athanasius, en de drie formulieren van enigheid (Heidelbergse Catechismus, Nederlandse Geloofsbelijdenis en Dordtse Leerregels - sommigen ook de Catechismus van Geneve).

Echter, de evangelische stroming heeft zich grotendeels afzijdig gehouden om in een dergelijke geloofsbelijdenis een grondslag voor hun gemeenten te vormen. Zij beroepen zich enkel op Gods Woord, want “dat is grondslag en fundament genoeg.” Een gemeente die ‘bijbelgetrouw’ wil zijn, heeft verder geen belijdenissen nodig. Ook zie je dat binnen de evangelische stroming jaren lang er geen dogmatische discussies zijn gevoerd. Alle nadruk ligt op de Bijbel.
 
Toch zijn er wel verschillen van gedachten, meningen en vormgevingen rondom de eredienst, de bediening van de Heilige Doop, de gaven van de Geest, de missionaire benadering van de buitenkerkelijke mensen, de verhouding tussen seculiere wetenschap en theologie, etc., etc. Daardoor is de afgelopen tijd weldegelijk belijdende en dogmatische bezinning op gang gekomen. Denk aan de grote 'dogmatieken' van bijvoorbeeld prof. dr. W. J. Ouweneel. Zo zijn er meer voorbeelden te noemen waarin belijdende bezinning en dogmatische reflectie plaatsvindt binnen de evangelische gemeenten. Het blijkt dat een eenvoudig beroep op de Bijbel niet altijd helderheid geeft over de onderlinge verschillen. Een kerk heeft dogmatische reflectie nodig. Waarbij de Schriften de enige bron en norm moeten blijven.
 
Vriendelijke groeten,
Ds. A. Goedvree