Man bezoekt sekssites

Toen ik een link zocht in de “geschiedenis” van bezochte sites, ontdekte ik dat mijn man (we zijn nog geen twee jaar getrouwd en hebben filternet) via onbeveiligd draadloos netwerk sekssites heeft bezocht. Hij heeft spijt betoond, schuld beleden en vergeving gevraagd bij mij en God. Hij gaf toe voor onze verkering een poos verslaafd te zijn geweest aan deze sites. Vanaf onze verkering tot kortgeleden kon hij de verleiding weerstaan en dacht dat zijn verslaving een gesloten boek was waar hij mij niet onnodig mee wilde belasten. Mijn man heeft na mijn ontdekking de huisarts gebeld voor een afspraak om zijn verhaal te doen en doorverwezen te worden naar psychische hulpverlening. Door dit alles is er bij mijzelf een probleem ontstaan: Ik voel me verdrietig, teleurgesteld, boos, gekwetst en vernederd. Door dat overheersende gevoel en alle twijfel aan zijn liefde en alle waaroms over zijn foute handelen sluit ik me af voor alle lieve woorden en gebaren en ook vind ik liefde geven aan hem erg moeilijk. Dit probleem overheerst mijn hele doen en laten en vaak trek ik me terug of moet ik huilen. Ik ben het vertrouwen kwijt maar in m’n hart weet ik dat ik toch nog van hem houd, al voel ik dat niet. In m'n eentje kan ik dit alles moeilijk verwerken maar erover praten met bekenden wil/durf ik niet omdat ik me schaam voor mijn reactie op dit gebeuren en ook omdat ik mijn man niet wil afvallen of zwart maken naar anderen toe! Ik blonk namelijk altijd van trots over de liefde, het geduld, de zorgzaamheid en behulpzaamheid van mijn man! Wat kan ik nu het beste doen want zoals het nu gaat (met mij en tussen ons) houd ik het niet lang vol!

Beste mevrouw,

Uw gevoelens zijn volkomen normaal: verdriet, teleurstelling en boosheid zijn natuurlijke  reacties op het gekwetst en vernederd zijn. Om een en ander een plaats te geven zijn dit gevoelens van rouw om wat was en wat niet vanzelfsprekend terugkomt. Tijd is belangrijk. En het úíten, zoals bijvoorbeeld door het schrijven van deze brief.

Uw man heeft hulp gezocht, dat is heel goed. Wellicht kunt u ook een gesprek  aanvragen bij deze hulpverlener. Schaamte brengt u niet verder, het besef van het doormaken van een vorm van rouwproces misschien wel. Hoe dan ook, u zult moeten leven met de wetenschap van een voormalige pornoverslaving. Vertrouwen en gevoelens van liefde zullen opnieuw opgebouwd moeten worden. Dat is niet onmogelijk, hoor! U houdt van hem: blijf dat vasthouden. Steun hém, maar vraag hem ook om ú tijd te gunnen. Zodat u met recht weer trots kunt zijn op die lieve, geduldige, zorgzame en behulpzame man die hij óók is!

Een hartelijke groet,
Marijke Rots