Mens blijft een bedelaar

Aan ds. van de Kamp n.a.v. uw laatste antwoord. Nog één vraag. Hoe moet ik uw antwoord lezen in de context dat de mens een bedelaar blijft, zoals Luther zegt? Kunt u daar nog iets meer van zeggen?

Je kunt zeggen dat de mens een bedelaar blijft, ja. Wat bedoel je dan? Dit, dat jij nooit zonder God ooit zult kunnen. Hier op aarde blijven wij zondaren, al zijn wij ook de grootste gelovigen die er op dit moment leven. Wij noemen dat ook wel: de rechtvaardiging van de goddeloze.

Het geweldige is wel: God adopteert bedelaars tot Zijn kinderen. Zo mogen zij zeker weten:  Ik ben een Koningskind. Tegelijk weet je het en leer je steeds dieper kennen door Gods Woord en Geest, dat alleen Christus de echte en volkomen Zoon van God is. Hij heeft de adoptie voor ons mogelijk gemaakt. Beseffen dat jij dan een bedelaar bent heeft tot gevolg dat je hoe langer hoe meer gaat leven uit verwondering en dankbaarheid. Zo maak je de Heere groot en word je zelf meer en meer verzekerd in het geloof van God.

Ik hoop zo voldoende duidelijk te zijn geweest. Zo niet, vraag dan vrijmoedig meer en ik zal proberen het nog beter te verwoorden.

Broederlijke groet,
Ds. B. J. van de Kamp