Palliatieve sedatie

Kunnen we vanuit de Bijbel opmaken wat God zou vinden van palliatieve sedatie? Dus: iemand die terminaal is in een slaaptoestand brengen met als gevolg dat die persoon in een onderbewustzijn verder leeft tot het einde van zijn leven.

Onze toegenomen mogelijkheden om in te grijpen bij ziekte door operaties, implanteren van donororganen en toedienen van medicijnen betekenen ook opkomende nieuwe vragen. Van wezenlijk belang daarbij is de gehanteerde visie op de mens en het leven. Gaan we uit van God als Schepper Die het leven geeft en terug neemt op Zijn tijd dan betekent dat eerbied voor het leven en grote terughoudendheid om iets te doen in een laatste levensfase.

Toch komen we soms voor moeilijke vragen te staan. Moet iemand zware pijn lijden of mag die met middelen die een verdovende en bewustzijnsverminderende bijwerking hebben worden gegeven? Voor mij is dan het antwoord: dien de middelen toe. Moet iemand koste wat het kost in een stervensfase in leven gehouden worden met laatste ingrepen of een overdosis aan medicijnen? Mijn antwoord is: nee. Bijbels gezien lijkt mij de afweging dat we zo min mogelijk levensverkortend handelen en een zieke zoveel mogelijk bij bewustzijn willen laten blijven. Soms is dat vanuit ondraaglijkheid van de pijn of vanwege ernstige onrust en angst niet verantwoord mogelijk. Dan kom je voor een keuze zoals in de vraag wordt voorgelegd.

Mijns inziens is hier van groot belang het vertrouwen dat we in een arts hebben. Zijn voorlichting en advies is van wezenlijk belang. Een pro life-arts zal in grenssituaties geen gemakkelijk advies geven. Soms voel je in de medische macht de menselijke onmacht omdat wij het leven niet kunnen geven en bewaren. Dat vraagt nauwgezette afweging en gebed om vrede op moeilijke beslissingen. De bijbel is niet een eenvoudig handboek met een register van trefwoorden dat we even naslaan bij onze vragen. Hij geeft wel een helder getuigenis van God als de Almachtige en Schepper. In Zijn handen mogen we ook onze zwakke naaste leggen.

Ds. B. J. van Vreeswijk