Zwijgen bij stille censuur

Waarom mag over stille censuur niet gesproken worden met anderen? Wat zijn daarbij de argumenten?

Onder “stille censuur” verstaan we dat een kerkenraad een lid van de gemeente uitsluit van de sacramenten. Meestal is dit vanwege aanstootgevende levenswandel. Men heeft dan ook geen actief of passief stemrecht. Dit wordt ‘stille’ censuur genoemd, omdat het niet openbaar gemaakt wordt. De leden van de kerkenraad hebben ook in dit opzicht zwijgplicht.

De argumenten om dit ‘stil’ te houden zijn van pastorale aard. Het zou niet goed zijn dat anderen zich ermee gaan bemoeien. Door toepassing van de stille censuur hoopt en bidt men dat de betrokkene zijn schuld zal belijden en zijn levenswandel zal verbeteren en zo kan deze censuur weer opgeheven worden.

Ds. W. C. Meeuse