Ik weet van mezelf dat ik geloof, maar ik twijfel nog elke keer als ik zou overl...

Ik weet van mezelf dat ik geloof, maar ik twijfel nog elke keer als ik zou overlijden of ik dan in de hemel kom. Vaak hoor ik dat je met je zonden, je ellende, verdriet, en vragen bij het kruis van Christus moet komen. Wat bedoelen ze hiermee? Hoe kan ik dat doen?

Van groot belang lijkt me te zijn wat precies ‘geloof’ is. En wat wordt er bedoeld als iemand zegt: ‘ik geloof’? In het Bijbels spraakgebruik (denk aan het Johannes evangelie over ‘geloven in de Zoon’) is geloven de overgave aan Jezus Christus als Zaligmaker. In de Engelse belijdenissen staat ergens de uitdrukking: ’geloven is de aangeboden Christus aannemen.’ Het kan dus zijn dat iemand gelooft, namelijk dat God bestaat en dat de Bijbel waar is, maar niet zich aan Jezus heeft overgegeven (dat noemt men wel: historisch geloof).

Christus die ons wordt aangeboden in het Woord en de prediking. Dat is Christus met Zijn bloed en Geest. Zijn bloed om de schuld van de zonde/de straf op de zonde weg te nemen. Zijn Geest om de zonde zelf te leren haten en bestrijden, dus om een nieuw leven te ontvangen. Terechtkomen bij het kruis van Christus wil zeggen: met je zondeschuld en je zondige leven nergens rust meer kunnen vinden dan alleen bij Christus, met Zijn bloed en Geest. Omdat niemand dat van zichzelf wil en kan en durft geeft God het Evangelie om ons te nodigen om ons van Zijn gewilligheid te overtuigen. En de wet om ons van onze noodsituatie te overtuigen. Namelijk dat wij zonden hebben en zonde zijn. Zoveel zonde hebben wij en zo zondig zijn wij dat dat nergens door te verhelpen valt dan alleen door Jezus Christus met Zijn bloed en Geest.

Zo komen zondaren terecht bij Hem, vluchtend tot Hem om verlost te worden van de schuld en vernieuwd te worden in hun hart en leven. Dan mag je in waarheid zeggen: ‘ik geloof.’ Dan heb je deel aan Christus met al Zijn schatten. Eén van die schatten is het eeuwige leven. Dat ik door de dood heen zal komen in de hemel.

Geloven is dus enerzijds weten en erkennen dat ik zondaar ben, schuldig sta en niet in de hemel bij God kan komen. Ik ben er ook niet geschikt voor want ik ben zondig in hart en nieren. Maar komend tot Christus met Zijn bloed en Geest mag ik toch weten dat ik vrede met God heb en een erfgenaam ben geworden van het eeuwige leven. Hoe is het mogelijk: onverdiend en ongeschikt en toch...! Dan hoeft er ziende op Christus en op Zijn belofte geen twijfel meer te zijn of ik in de hemel zal komen. Ziende op mezelf kan die twijfel weer genoeg toeslaan, maar het zien op mezelf wil me juist des te hechter naar Jezus toedrijven. 

Ds. D. Breure